مهارت‌های سخنرانی در جمع

چگونه می‌توان مهارت‌های سخنرانی در جمع را بهبود بخشید

مهارت سخنرانی در جمع هم در زندگی شخصی و هم در زندگی حرفه‌ای افراد بسیار حائز اهمیت است. حتی اگر در طول زندگی خود چندان درگیر سخنرانی در جمع نباشیم، توسعه‌ی مهارت‌ها در این زمینه اعتماد به نفس فرد را افزایش داده و اضطراب او را در شرایطی که ناچار به سخنرانی در جمع است، کاهش می‌دهد. حتی فردی که با «اختلال اضطراب اجتماعی» (SAD) زندگی می‌کند، می‌تواند با افزایش مهارت‌های خود در کنار درمان اضطراب (مانند مصرف دارو یا شرکت در جلسات درمانی شناختی-رفتاری) به یک سخنران خوب و با اعتماد به نفس تبدیل شود. در این مقاله، به برخی از مهارت‌های کلیدی برای ارائه‌ی یک سخنرانی خوب اشاره شده است. پس از کنترل و غلبه بر اضطراب اجتماعی، روی توسعه این مهارت‌ها کار کنید تا توانایی‌های خود به عنوان یک سخنران را بهبود بخشید.

۱- ایستادن روی صحنه نمایش یا سخنرانی

یک سخنران خوب در این مواقع مطمئن، مهربان، مشتاق و پرانرژی ظاهر می‌شود.

اعتماد به نفس زمانی خود را نشان می‌دهد که فرد موضوعی انتخاب کند که آن را دوست داشته و درباره‌ی آن به‌خوبی تحقیق نماید. صمیمیت به‌سادگی و تنها با لبخند زدن به مخاطبان منتقل می‌شود. هنگامی که از موضوع لذت ببرید و به‌خوبی آماده‌ی سخنرانی باشید، انرژی و اشتیاق خود به خود ظهور می‌کنند. اگر از نحوه‌ی حضور خود بر روی صحنه نمایش به‌طور تمام و کمال راضی نیستید، کلیپ‌هایی از سخنرانی افراد مورد تحسین خود مشاهده کرده و سعی کنید از سبک آنان تقلید نمایید. این کار را تا زمانی که به آن مرحله برسید، ادامه داده و به عبارت دیگر تا زمانی که کاملاً قدرت اعتماد به نفس را احساس کنید، نقش آن را بازی کنید.

۲- کنترل صدا

صدای فرد مهم‌ترین ابزار او به عنوان یک سخنران عمومی است. کیفیت صدای خود را به کمک تنفس دیافراگم بهبود بخشید؛ بدان معنا که نفس را به جای سینه از دیافراگم به بیرون بکشید. خواننده‌های حرفه‌ای نیز از همین تکنیک استفاده می‌کنند و باعث می‌شود صدای آن‌ها این‌طور شگفت به گوش برسد. این افراد قادرند نفس‌ را بیش از سایرین نگه دارند. همچنین انجام این کار احساس نفس تنگی ناشی از اضطراب سخنرانی را کاهش می‌دهد. این نوع تنفس به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید روی تن صدا (کیفیت)، آوا (بالا یا پایین) و حجم صدای خود کنترل بیشتری داشته باشید.

یک راهکار سریع برای اعمال تنفس دیافراگم، آن است که روی زمین دراز کشیده و یکی دست‌ها را بر روی شکم بگذارید. همان‌طور که نفس می‌کشید، سعی کنید شکم خود را بالا بیاورید و هر بار برای هر دم و بازدم که شکم را پر و خالی می‌کند تا ۱۰ بشمارید. این نوع تنفس را حین سخنرانی به خاطر داشته باشید.

۳- زبان بدن

زبان بدن خود و پیامی که انتقال می‌دهد را در نظر بگیرید.

• سعی کنید صاف و در عین حال راحت بایستید.
• دستان خود را در طرفین نگاه داشته و یا در قسمت جلویی بدن جمع کنید، مگر زمانی که قصد دارید جهت تأکید بر یک مسئله از حالت دست‌های خود استفاده نمایید.
• به حالات صورت خود آگاه باشید؛ این حالات می‌بایست کاملاً با محتوایی که در لحظه ارائه می‌شود، مطابقت و همخوانی داشته باشد. اگر در حال ایراد یک سخنرانی شاد و مثبت هستید، سعی کنید نگاهی آرام و شاد به چهره داشته باشید.

۴- انتقال محتوا

زمانی که از سخنرانی در جمع سخن می‌گوییم، مسئله‌ی اساسی انتقال محتوا است. حتی اگر فرد صدای عالی و زبان بدن خوبی داشته باشد، اگر مخاطب به‌راحتی نتواند حرف‌های سخنران را دنبال کند، پیام و محتوای اصلی از دست می‌رود. در زیر نکاتی جهت توسعه مهارت‌های انتقال درست محتوا ارائه شده است.

• مطالب را آرام و شمرده بیان کنید، ممکن است برای خود شما بیش از حد آهسته به نظر برسد؛ اما مطلب به‌راحتی به مخاطبین منتقل می‌شود.
• مابین ایده‌های خود، از وقفه‌های کوتاه استفاده کنید تا مخاطب کلام را به‌درستی هضم نماید.
• کلمات را با دقت بیان و تلفظ کنید. فهم یک سخنرانی با صدای پایین و نامفهوم بسیار دشوار است.
• از آواهایی چون “ام” “آه..” میان کلام خود پرهیز کنید. این کار از ارزش سخن کاسته و حواس مخاطب را پرت می‌کند.
• با تغییر حجم و آوای صدای خود، توجه مخاطب را جلب نمایید. یک سخنرانی یکنواخت راهی مطمئن برای از دست دادن علاقه و توجه شنوندگان است. به پادکست‌هایی از سخنرانی‌های مثبت گوش کرده و سعی کنید از نحوه‌ی صحبت این افراد تقلید نمایید.

۵- برقراری ارتباط با مخاطب

یک سخنران خوب هماهنگی خود با مخاطبین را حفظ می‌کند؛ زیرا سخنرانی در جمع به‌مراتب فراتر از ایستادن در مقابل جمعیت و صحبت کردن است.

• به محض آنکه تمامی چشم‌ها متوجه شما شد، سخنرانی خود را آغاز نمایید. این کار به شما کمک می‌کند تا بیشتر شبیه یک سخنران واقعی به نظر رسیده و لحن گفتگو را حفظ کنید.
• اگر به تنظیم تجهیزات نیاز دارید، در آن واحد با مخاطبین صحبت کنید تا توجه آنان را به خود حفظ کنید.
• تماس چشمی و ارتباط مخاطبین با خود را تحت نظر داشته باشید. لبخند و تکان دادن سر خوب است؛ نگاه بی‌قرار و گیج ممکن است این‌طور به شنونده القا کند که فرد همچنان به تنظیم و تعدیل نیازمند است. با این حال، اگر به اضطراب اجتماعی مبتلا هستید، مراقب باشید بیش از حد روی چهره‌های منفی تمرکز نکنید. ممکن است حالت بد چهره‌ی آن‌ها تنها به سبب یک روز بد بوده و هیچ ارتباطی با نحوه‌ی سخنرانی شما نداشته باشد. یک قاعده خوب، آغاز سخنرانی با یک چهره دوستانه و صمیمی است. هرگاه مخاطب گیج و خسته به نظر رسید، حال زمان آن فرا می‌رسد که به فکر مشکلات خود در ایراد سخنرانی باشید.

پیام‌های تلقیح

تحقیقات فراوان نشان داده که استراتژی‌های تلقیح می‌تواند در حفظ آرامش افراد پیش از سخنرانی و در طول سخنرانی بسیار مؤثر باشد.

پیام تلقیح چیست؟ به‌طور خلاصه، پیامی است که به فرد کمک می‌کند تا ترس خود را به‌گونه‌ای متفاوت تفسیر نماید. واژه‌ی “تلقیح” به آن‌ معناست که اقدامات مربوط به این مسئله پیش از ایراد سخنرانی انجام می‌شود تا ترس فرد را به‌طور کامل از بین ببرد. عملکرد این تکنیک به قرار زیر است:

۱- به شما می‌گویند که صحبت در مقابل جمع ممکن است موجب اضطراب شما شود. این چیزی است که برای بسیاری از مردم اتفاق می‌افتد.

۲- در پس این ترس، نگرانی‌هایی مثل خسته کردن مخاطب خسته و یا مشاهده‌ی خنده‌ی تمسخرآمیز ذهنتان را به خود مشغول می‌کند.

۳- سپس خود این نگرانی‌ها را تکذیب می‌کنید. به خود می‌گویید بعید است شنوندگان بخندند یا اگر اتفاق بدی رخ دهد، مخاطبین به احتمال زیاد با سخنران همدلی می‌کنند.

به طریقی، این اقدامات بسیار شبیه آن چیزی است که در طول جلسات «درمان شناختی-رفتاری» (CBT) تجربه می‌کنیم، هرچند در اینجا دیگر نیازی به شرکت در جلسات درمانی نبوده و این عمل توسط خود فرد شکل می‌گیرد. قبل از مشارکت در سخنرانی عمومی، این کار را انجام داده و ببینید آیا در کاهش ترستان مؤثر است یا خیر. با خود بگویید:

۱- اضطراب ناشی از سخنرانی در جمع امری رایج است.

۲- اکثر مردم نگران خسته کردن مخاطب و مشاهده‌ی تمسخر از جانب او هستند.

۳- حتی اگر بدترین اتفاق‌ها رخ دهد، مخاطبان معمولاً همدل بوده و با سخنران همراهی می‌کنند.

کلام آخر

ترس از صحبت در جمع یک تجربه عادی است. با این حال، در صورت اضطراب شدید حین صحبت در جمع، ممکن است به شکل خاصی از اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا باشید. در این صورت می‌بایست از پزشک یا یک متخصص بهداشت روان کمک بخواهید. هرچند بهبود مهارت‌های سخنرانی در جمع امری مفید است، این مسئله باید بر اساس یک چارچوب جامع جهت غلبه بر اضطراب اجتماعی شکل گیرد.

 

منبع:چطورپدیا

تشخیص علاقه زنان با زبان بدن آنها

از قدیم گفته‌اند برای کشف علاقه‌مندی‌های زنان باید به حرکات آنان توجه کرد. درست است که هم مردان و هم زنان اززبان بدن در ملاقات استفاده می‌کنند؛ با این حال زنان در قیاس با مردان تمایل بیشتری به استفاده از حرکات و اصطلاحات دارند. در این مقاله برخی از رایج‌ترین عناصر زبان بدن زنان هنگامی که به کسی علاقه‌مندند، بیان شده است.

بخش اول: اولین برخورد

۱- به نگاه او توجه کنید. زنی که به شما علاقه‌مند است، نه‌تنها شما را چک می‌کند، بلکه به شما هم اجازه چنین کاری را می‌دهد! تماس‌های چشمی مستقیم و مکرر، به‌خصوص اگر همراه با لبخند باشد، نشانه‌ای مطمئن است مبنی بر اینکه او قصد سلام گفتن به شما را دارد.

۲- به چهره‌اش دقت کنید. چهره زنی که به شما علاقه‌مند ‌است، سرزنده‌تر است. ابروها، لب‌ها و چشمان او، واکنش‌های احتمالی او به حرف‌های شما را بیان می‌دارد. در اینجا ذکر چند نکته خالی از لطف نیست:

• بالا بردن ابرو: این کار در موقعیت‌های مختلف انجام می‌شود؛ اما اغلب اوقات نشانه خوبی است. بالا بردن ابروها هنگامی که با یک لبخند همراه است، به این معنی موافقت او با صحبت‌های شماست. علاوه بر این زنان معمولاً پس از تماس چشمی، ابروهای خود را بالا می‌برند تا نشان دهند آنچه را که می‌بینند، دوست می‌دارند.
• لب‌های ناآرام: اگر او هنگام فکر کردن یا گوش دادن با لب‌های خود بازی می‌کند، در حال جلب ‌توجه با لب‌های خود است؛ بنابراین احتمالاً به شما علاقه‌مند است. همچنین تر کردن لب‌ها نه‌تنها روشی ناخودآگاه برای جلب‌توجه بوده، بلکه دهان زنان هنگامی که هیجان‌زده و یا تحریک می‌شوند، خشک‌تر می‌شوند.
• گشادی مردمک چشم: مردمک چشم مردان و زنان وقتی جذب کسی می‌شوند حین صحبت با او گشاد می‌شود. این امر به‌ویژه هنگامی که در نور نشسته‌اید، بهتر دیده خواهد شد، علاوه بر آن مکان تاریک‌تر نیز طبیعتاً باعث ایجاد مردمک چشم بازتر خواهد شد.
• پلک زدن مکرر: اگر زنی مرتب در حال پلک زدن است، قطعاً قصد جلب‌توجه دارد. میدانیم که این حرکت بسیار کلیشه‌ای است، به ‌هر حال هر کلیشه منشائی دارد. اگر زنی به شما علاقه‌مند باشد، نسبت به حالت نرمال، سریع‌تر پلک می‌زند.
• بینی درخشان: بینی زنانی که به شما علاقه دارند، درخشان‌تر است. این یک پاسخ ناخواسته به هیجان است، بنابراین، مانند گشاد شدن مردمک چشم، اگر بینی او می‌درخشد می‌توانید مطمئن باشید که واقعاً به شما علاقه‌مند است.

۳- به مکانی که برای ارتباط با شما قرار می‌گیرد، توجه کنید. زنی که به شما علاقه‌مند باشد، سعی می‌کند در نزدیکی شما قرار گیرد. اگر با هم بر روی یک میز نشسته‌اید، ممکن است سر خود را روی یک یا هر دو دست قرار دهد تا به شما نزدیک‌تر باشد.

• به بازوهای روی هم قرار گرفته دقت کنید. اگر او روی صندلی خود دست به سینه نشسته است، ممکن است خسته و یا بی‌علاقه شده باشد. تلاش کنید با گفتگو درباره او و زندگی شخصی‌اش، دوباره توجهش را جلب کنید.

۴- توجه کنید چگونه موهای خود را لمس می‌کند. حرکات ملایم و بازی با یک رشته مو حول یک انگشت و یا به عقب راندن آرام موها نشانه‌هایی از علاقه بسیار او به شما است. حرکات سریع و تند به‌خصوص هنگامی که با چشم‌های سرگردان همراه است، نشان‌ دهنده خجالت یا بی‌صبری اوست.

• حرکات سریع و تند و تیز به معنای وضعیت ناامید کننده نیست. اگر فوق‌العاده قوی ظاهر شده‌اید، کمی عقب بکشید. اطمینان حاصل کنید که در مکالمه و تعارف زیاده‌روی نکرده‌اید.

۵- به انگشتان دست او توجه داشته باشید. زنان علاقه‌مند از انگشتان خود برای نوازش، بازی با جواهرات، یا بازی با لیوان استفاده می‌کنند.

• نوازش: هنگامی که یک زن لب‌ها، گردن و یا ترقوه خود را نوازش می‌کند، در واقع در حال ارسال سیگنال است. این کار معمولاً روشی ناخودآگاه برای جلب‌توجه شما به این اعضا است.
• بازی با جواهرات: قلب زن وقتی کنار شخصی که دوستش دارد قرار گرفته، سریع‌تر می‌تپد. این امر باعث هیجان و استرس می‌شود و برای خروج از این شرایط، با حلقه، گوشواره خود و یا گردنبند خود بازی می‌کند. همچنین ممکن است پای خود را تکان دهد تا از انرژی اضافی خلاص شود.
• بازی با اشیاء: هنگامی که خانمی به ظرف نوشیدنی خود ضربه میزند یا انگشت خود را در امتداد لبه لیوان آب می‌چرخاند، سعی دارد توجه شما را جلب کند. اگر این حرکات آهسته و کنترل شده باشد، احتمالاً به شما علاقه‌مند است.

۶- به پاهای او نگاه کنید. اغلب اوقات، زنی که جذب شما شده پاهای خود را روی هم قرار می‌دهد. اگر پای رویی خود را به سمت شما گرفته، نشانه‌ای به‌خصوص است. همچنین ممکن است به ران پایه ضربه بزند یا حین جلب‌توجه شلوار خود را صاف کند.

بخش دوم: قرار ملاقات

۱- به تماس فیزیکی توجه داشته باشید. هر شخصی فضای ۵۰ سانتی‌متری در اطراف خود دارد. اگر او وارد فضای شخصی شما شود، می‌توان مطمئن شد که به شما علاقه‌مند است. آماده هر آزمایشی از جانب او باشید. در فضای شخصی خود بمانید تا او به طرف شما بیاید. اگر به او علاقه‌مند هستید، با انجام چند تست کوچک به این علاقه پاسخ دهید تا او نیز از علاقه‌مندی شما مطلع شود.

۲- متوجه تماس چشمی باشید. زن‌ها برای اعتراف به جذابیت فرد پیش رو، از تماس چشمی استفاده می‌کنند. اگر فقط کمی همدیگر را می‌شناسید این تماس فقط چند ثانیه بیشتر از حد نرمال طول می‌کشد؛ اما اگر یکدیگر را به‌خوبی می‌شناسید، برای مدت طولانی به عمق چشم‌هایتان نگاه خواهند کرد.

• در صورت زل زدن احتمالاً تماس چشمی خود را قطع خواهد کرد. چنانچه از پیشروی او ناراحت هستید، نگاه خود را به‌سرعت از او بردارید. در عین حال، اگر به او علاقه‌مند هستید، اجازه دهید این تماس چشم برای چند ثانیه برقرار بماند.

۳- به میزان خنده او دقت کند. توجه داشته باشید که کنار شما چقدر لبخند می‌زند و یا به دیگران می‌خندد. اغلب اوقات، سخت می‌توان زنی که به شما علاقه‌مند است را از خندیدن بازداشت. خندیدن ممکن است در طی مکالمه، تماس چشمی و یا لبخند زدن باشد و حتی ممکن است برای جوک‌های بی‌مزه و یا زمانی که با شما در یک اتاق حضور دارد هم بخندد. همچنین به صداهای بیش از حد و رفتارهای ناهنجار او وقتی در حال مکالمه با شخص دیگری در اتاق است دقت کنید؛ این نشانه‌ای مطمئن مبنی بر این است که می‌خواهد به او توجه کنید.

۴- به ژست زیبای او توجه کنید. چند حرکات وجود دارد که زنان برای جلب‌توجه فرد مقابل خود انجام می‌دهند و مهم‌ترین آن‌ها بالا انداختن شانه است. کف دست باز و رو به بالا هم نشانه‌ای مهم از علاقه او به شماست.

• اگر بر روی صندلی به جلو خم شده و به سمت شما بیاید، ناخودآگاه به شما می‌گوید که او را چک کنید.

۵- به حرکات آینه‌وار او توجه کنید. اغلب زنان علاقه‌مند، ناخودآگاه حرکات شما را تقلید می‌کنند. این نشان می‌دهد که شما دو نفر بر روی یک طول موج قرار دارید و می‌توانید صمیمیت را در این رابطه افزایش دهید.

 

منبع: چطورپدیا

روش‌های کاربردی مهار و مدیریت استرس

سرعت و چالش‌های زندگی مدرن، توانایی مدیریت استرس را برای همگان ضروری کرده است. برای نظارت بر استرس، ابتدا عوامل برانگیزاننده‌ی خود را شناسایی کنید. چه چیزهایی شما را عصبانی، ناراحت، نگران یا زودرنج می‌کنند؟ آیا اغلب بدون هیچ‌گونه علت پزشکی، دچار سردرد یا ناراحتی معده می‌شوید؟ گاهی شناسایی برخی از عوامل استرس‌زا مانند فشار کاری، مشکلات ارتباطی یا نگرانی‌های مالی، بسیار آسان است؛ اما مشکلات و نیازهای روزانه، مانند انتظار در یک صف طولانی و یا دیر رسیدن به یک جلسه، به سطح استرس فرد می‌افزایند. حتی وقوع رویدادهای مثبتی چون ازدواج یا خرید خانه نیز می‌تواند بسیار استرس‌زا باشد. در حالت کلی هر تغییری در زندگی فرد، می‌تواند به‌نوعی استرس را در پی داشته باشد.

پس از شناسایی عوامل محرک استرس، در مورد راهبردهای مقابله با آن‌ها فکر کنید. یک نقطه شروع مناسب، شناسایی اموری است که می‌توان کنترل کرد. برای مثال اگر استرس موجب بی‌خوابی شبانه می‌شود، ممکن است راه حل آن به‌ سادگی حذف تلویزیون و کامپیوتر از اتاق خواب و استراحت مغز پیش از ورود به تختخواب باشد. در سایر مواقع که استرس ناشی از توقعات بالای کاری و یا بیماری‌های عزیزان است، شاید تنها رویکرد ممکن تغییر واکنش خود به شرایط موجود باشد.

فکر نکنید که در حل این مسئله کاملاً تنها هستید. هر زمان که به گوشی برای شنیدن نیاز دارد، در میان اعضای خانواده و دوستان خود به دنبال کمک و حمایت بگردید. در نگهداری فرزندان و یا رساندنشان به محل کار به آن‌ها کمک کرده و از این فرصت برای صحبت استفاده کنید. بسیاری از افراد برای رفع استرس از تمرین‌هایی چون تنفس عمیق، تای چی، یوگا، مراقبه و یا طبیعت‌گردی استفاده می‌کنند.

زمانی را تنها به خود اختصاص دهید. ماساژ بگیرید، در یک وان پر از آب و حباب غوطه‌ور شوید، برقصید، به یک موسیقی گوش فرا دهید و اگر فکر می‌کنید در حفظ آرامشتان مؤثر است، به تماشای یک فیلم طنز بنشینید.

حفظ یک شیوه زندگی سالم در توانایی کنترل استرس بسیار مؤثر است. رژیم غذایی سالمی داشته باشید، به‌طور منظم ورزش کنید و به‌قدر کافی بخوابید. آگاهانه تلاش کنید تا زمان کمتری را مقابل صفحه نمایشگر اعم از تلویزیون، تبلت، کامپیوتر و تلفن همراه خود گذرانده و بیشتر استراحت کنید.

استرس از زندگی ناپدید نمی‌شود و تلاش برای مدیریت آن می‌بایست به‌طور مستمر ادامه یابد؛ اما با تلاش برای شناخت عوامل محرک استرس و تمرین آرامش، می‌توان با برخی از اثرات مخرب استرس مقابله کرد و توانایی غلبه بر چالش‌های زندگی را تقویت نمود.

 

منبع: چطورپدیا

راهنمای تمیز کردن ماشین ظرف شویی

آیا درون ماشین ظرف‌شویی‌تان بوی زُخم و بدی می‌دهد؟ در این مقاله به شما می‌آموزیم که چگونه آن را تمیز و تازه کنید.

احتمالاً زمانی که عنوان این مقاله را می‌بینید، با خود بگویید: «مگر ماشین‌های ظرف‌شویی حین شستن ظروف، خود نیز تمیز نمی‌شوند؟» متأسفانه همان‌طور که دوش حمام پس از مدتی جرم می‌بندد؛ ماشین ظرف‌شویی نیز اگر به‌خوبی تمیز نشود، به‌ مرور زمان کثیف و آلوده خواهد شد.

با وجود تمام ظروف کثیفی که در درون این دستگاه قرار داده می‌شوند، پس از مدتی لایه‌ی ضخیمی از خرده‌های غذا بر روی جداره‌های داخلی آن نقش می‌بندد. اگر ماشین ظرف‌شویی واقعاً کثیف باشد، بوی بدی تولید کرده و این مسئله سبب کندی دستگاه یا حتی مانعی در فرایند شستشو خواهد بود. به‌طور قطع تمایل ندارید که ببینید دستگاه حین تلاش برای پاک کردن ظروف، آن‌ها را عملاً کثیف‌تر می‌کند! برای اینکه ماشین ظرف‌شویی شما عملکردی مؤثر و بوی دلپذیری داشته باشد، توصیه می‌شود حداقل یک بار در ماه و یا حداقل زمانی که بوی بد احساس شد، آن را بشویید. خوشبختانه این فرایند بسیار ساده و سر راست بوده و وقت چندانی نمی‌گیرد. هر کسی می‌تواند این عمل را طی چند گام ساده انجام دهد. با ما همراه باشید:

مواد مورد نیاز جهت شستشو و تمیز کردن ماشین ظرفشویی

• دستمال یا اسفنج
• مایع ظرف‌شویی
• ۲ فنجان سرکه سفید
• فنجانی که قرار دادن آن درون ماشین ظرف‌شویی بی‌خطر است
• ۱ یا ۲ فنجان آب لیمو شیرین

مرحله اول: تخلیه مخزن ماشین ظرفشویی و برداشتن قطعات جانبی

اگر ظرفی درون مخزن و روی قفسه‌ها باشد، دستگاه به جای تمیز کردن خود، ظرف مورد نظر را می‌شوید؛ به همین سبب می‌بایست هر قطعه‌ای که جداسازی آن تا حدودی راحت بوده، همانند پره‌های تحتانی یا قفسه‌ی استیل را از دستگاه جدا نمود؛ در نهایت نیز پیش از جاسازی مجدد، اثرات آلودگی را به‌خوبی بزدایید. سعی کنید به ماهیت آلودگی و اینکه منشا آن چه می‌تواند باشد ابداً فکر نکنید؛ چشمان خود را بسته و آن را تمیز کنید.

مرحله دوم: بررسی فیلتر و پاک کردن درب دستگاه

اگر ماشین ظرف‌شویی شما در بخش تحتانی خود یک فیلتر دارد، نگاهی به آن انداخته و ببینید که محض احتیاط، ظرف یا قاشقی در آن گیر نکرده باشد. این مسئله بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا اگر چیزی مسیر تخلیه آب را مسدود کند، چرکابه جمع می‌شود و این مشکل به‌مراتب بزرگ‌تر از یک نظافت ساده است. پس از اتمام کار، با استفاده از یک پارچه و صابون ظرف‌شویی، لبه‌ها، نواحی خارجی درب و سایر نقاطی که هنگام روشن بودن دستگاه آب کافی به آن‌ها نمی‌رسد را تمیز نمایید.

مرحله سوم: سرکه شویی

حال ۲ فنجان سرکه سفید را در فنجانی که گذاشتن آن درون ماشین ظرف‌شویی بی‌خطر است، ریخته و آن را در قفسه‌ی فوقانی دستگاه قرار دهید؛ سپس ماشین ظرف‌شویی را روشن کنید. این عمل میکروب‌ها را در ایمنی کامل کشته و لکه‌ها را از بین می‌برد. استفاده از مواد سفیدکننده و یا هرگونه پاک‌کننده شیمیایی دیگر خطرناک است؛ زیرا در صورت شستشوی نامناسب، این مواد به دیواره‌های ماشین چسبیده و راه خود را به ظروف غذا خواهند یافت.

تمیز کردن دستگاه با سرکه‌ی سفید تضمین می‌کند که حتی اگر به‌طور تصادفی بخشی از مایع باقی ‌مانده را قورت دهیم، مواد شیمیایی سمی مصرف نکرده‌ایم. علاوه بر آن، سرکه در کنار هزینه‌ی کمتر، در بسیاری از مصارف آشپزی و تمیزکاری قابل استفاده است.

مرحله ۴ (اختیاری): شستشو با آب لیموی شیرین

سرکه سفید بوی غذای مانده را از بین می‌برد، درست است! اما احتمالاً آن را با بوی سرکه جایگزین می‌کند. این مسئله لزوماً بد نیست و این بو پس از مدتی از بین خواهد رفت. با این حال، اگر بوی سرکه اذیت‌تان می‌کند، یک یا دو فنجان آب لیمو شیرین را در قفسه‌ی فوقانی قرار داده و ماشین ظرف‌شویی را مجدداً روشن کنید. با این کار، بوی لیموی تازه درون دستگاه پخش شده و مهم‌تر آنکه این عطر طبیعی بدون استفاده از هیچ ماده شیمیایی و آسیب‌زا به دست آمده است.

به همین سادگی! برای تمیز کردن یک ماشین ظرف‌شویی، تنها اقدامات لازم شامل مراحل ذکر شده هستند. اگر خیلی به پاکیزگی اهمیت می‌دهید، می‌توانید دستگاه محرک پره‌های ماشین را باز کرده و زیر آن را نیز تمیز نمایید؛ اما انجام این کار ضرورت چندانی ندارد.

بسته به اینکه ظروف را پیش از نهادن درون ماشین ظرف‌شویی چقدر خوب پاک می‌کنید، احتمالاً نیازی به تکرار زیاد این فرایند نخواهید داشت. این عملیات را زمانی که درون محفظه پر از آب شده و کار کردن با آن دشوار است، انجام دهید.

برای طولانی کردن مدت زمان مابین عملیات پاک‌سازی، ظروف را ابتدا درون سینک ظرف‌شویی به‌خوبی با آب بشویید و پیش از جاسازی درون ماشین، تکه‌های غذا را از روی آن بزدایید تا در نهایت ظروف تمیزتری در اختیار داشته باشید.

 

منبع: چطورپدیا

اموزش نگهداری و تمیز کردن ماشین لباسشویی

لباس‌هایتان پس از شست‌وشو با ماشین لباس‌شویی بوی بدی دارند؟ ممکن است علت آن کثیف بودن ماشین لباسشوییباشد. اغلب ما آن‌قدر از شستشوی لباس‌ها متنفریم که نمی‌توانیم زندگی بدون ماشین لباسشویی را تصور کنیم. آیا تاکنون به مواد کثیف و چسبناکی که در اطراف درب ماشین لباسشویی ایجاد می‌شود، دقت کرده‌اید؟ به آشغال‌ها و ذرات کثیفی که در داخل مخزن اصلی دستگاه انباشته می‌شوند، چطور؟ زمانی که درون ماشین لباسشویی پر از چرک و کثیفی باشد، این مسئله بر عملکرد دستگاه و پاکیزگی لباس‌ها تأثیر بسزایی خواهد داشت. اکنون وقت آن است که لباسشویی خود را بشویید.

برای جلوگیری از هرگونه آسیب به ماشین لباسشویی و یا لباس‌ها، صرف نظر از آنکه لباسشویی خود را جدیداً خریداری کرده‌اید و یا دستگاه مورد اعتمادی است که سال‌ها برایتان به‌خوبی کار کرده، نیاز است آن را به‌درستی حفظ و مراقبت کنید. در این مقاله نکاتی جهت پاک‌سازی درست ماشین لباس‌ شویی و همچنین نکاتی که بهتر است از آن‌ها پرهیز شود را گرد هم آورده‌ایم.

این شما و این راه‌های درست و اشتباه تمیز کردن ماشین لباسشویی:

چطور یک لباسشویی درب از بالا را تمیز نماییم؟

گام اول: پس از آنکه لباس‌ها را از درون دستگاه خارج کرده‌اید، درب آن را باز گذاشته و اجازه دهید مادامی که از آن استفاده نمی‌شود، به‌خوبی خشک گردد. این کار از رشد کپک و قارچ درون ماشین لباسشویی جلوگیری می‌کند.

گام دوم: از یک پارچه‌ی مرطوب و مقدار کمی صابون مایع ضد باکتری جهت تمیز کردن داخل دستگاه استفاده کنید.

گام سوم: هرگونه آلودگی، لکه و چرک را به کمک یک پارچه‌ی مرطوب و یک صابون ملایم از روی سطح خارجی دستگاه و اطراف درب آن بزدایید.

نکات نگهداری از دستگاه: هر ۵ سال یک ‌بار شیلنگ‌های تخلیه را تعویض کنید. یک ایده‌ی خوب، چسباندن برچسب تاریخ تعویض بر روی شیلنگ است. تکه کوچکی از چسب نواری را روی شیلنگ چسبانده و تاریخ آخرین تعویض را با ماژیک روی آن بنویسید. همچنین می‌توانید ماهی یک بار با استفاده از پودر رخت‌شویی، دستگاه خود را تمیز و تازه کنید. برای اخذ اطلاعات و راهنمایی‌های بیشتر در زمینه‌ی پاک‌سازی و نگهداری، به دفترچه‌ی راهنمای ماشین لباسشویی مراجعه نمایید.

از انجام این کار پرهیز کنید: بهترین اقدام ممکن، پرهیز از پاک‌کننده‌های سنگین به‌ویژه شوینده‌های حاوی آمونیاک است. همچنین می‌بایست از هر گونه موادی که بیش از حد خاصیت سایشی دارند، مانند پاک ‌کننده‌های شن دار یا پدهای صیقلی دوری جست. پاک ‌کننده‌های قوی می‌توانند به دستگاه آسیب برسانند. برای کسانی که ترجیح می‌دهند از یک پاک‌ کننده سبک‌تر استفاده نمایید، سرکه انتخاب مناسبی است. گرچه این ماده نیز گاهی مشکلاتی به وجود می‌آورد؛ بنابراین بهتر است در مصرف آن جوانب احتیاط رعایت شود.

چطور یک ماشین لباسشویی درب از جلو یا ماشین‌های لباسشویی با بازدهی بالا (HE) را تمیز نماییم؟

گام اول: پس از خارج کردن لباس‌ها از ماشین لباس شویی درب از جلو، درب آن را نیمه باز رها کرده و اجازه دهید زمانی که از آن استفاده نمی‌شود، در مجاورت هوای آزاد به‌طور کامل خشک گردد. این کار از رشد کپک و قارچ درون ماشین لباسشویی جلوگیری می‌کند.

گام دوم: درب ماشین را با استفاده از یک پارچه مرطوب زدوده و تمیز نمایید. در این مرحله می‌توان از مقدار کمی سرکه یا وایتکس رقیق شده استفاده کرد. البته توجه داشته باشید که نسبت مواد سفید ‌کننده به آب باید ۱ به ۱۰ باشد؛ به این ترتیب تمامی لکه‌ها را بزدایید.

گام سوم: واشر درب را تمیز کنید. داخل آن را به‌آرامی باز کرده و وجود هرگونه اشیاء خارجی را بررسی نمایید. اگر در این قسمت ذرات آلوده وجود داشت، آن را به‌خوبی پاک کنید. پس از آن، وجود هرگونه لکه و یا توده‌ی آلودگی را بررسی کنید. توجه داشته باشید که بسیاری از واشرهای لاستیکی، یک لایه‌ی داخلی و یک لایه‌ی خارجی دارند؛ از آنجا که توده‌ی مو، غبار و اشیاء خارجی به‌راحتی در مناطق بسیاری گیر می‌کنند، هر دو بخش را به‌خوبی تمیز نمایید.

همچنین می‌توانید با استفاده از یک دستمال مخصوص ماشین لباسشویی و یا محلول ترکیبی سفید کننده و آب که به نسبت ¾ فنجان سفید کننده و ۳ لیتر آب مخلوط شده‌اند، تمامی لکه‌ها و کثیفی‌های دستگاه را به‌خوبی بزدایید. اطمینان حاصل کنید که هر گونه اثر باقی‌مانده از محلول سفید کننده را با یک پارچه مرطوب پاک می‌کنید. در نهایت، اجازه دهید دستگاه به مدت یک الی دو ساعت با درب باز در مجاورت هوای آزاد به‌طور کامل خشک شود.

گام چهارم: محفظه‌ی پودر رخت‌شویی را به‌خوبی تمیز و پاک‌سازی کنید. قطعات آن را از هم جدا کرده و در صورت لزوم آن را به مدت ۲۰ دقیقه در مخلوط آب گرم و صابون ملایم خیس کنید.

گام پنجم: درون مخزن ماشین لباسشویی را تمیز کنید. اکثر لباسشویی‌های با بازدهی بالا (HE) دارای «چرخه شست‌و‌شو» و یا «چرخه‌ی شست‌وشو با قرص شوینده» هستند. برای اجرای چرخه شست‌وشو، ¼ فنجان سفید کننده را در ورودی مخصوص آن ریخته و دستگاه را با مخزن خالی روشن نمایید. برای شست‌وشو با قرص شوینده، یک قرص جرم‌گیر ماشین لباسشویی را مستقیماً درون مخزن قرار داده و دستگاه را پس از تنظیم روی حالت «شست‌وشو با قرص شوینده» روشن کنید. اگر تمایلی به استفاده از قرص شوینده ندارید، نگران نباشید؛ راه‌های متعددی برای تمیز کردن یک ماشین لباس شویی وجود دارد، از جمله استفاده از پودر مخصوص نظافت ماشین لباسشویی.

نکات نگهداری: برای لباسشویی‌های با بازدهی بالا، بهتر است از پاک ‌کننده‌های مخصوص همین نوع لباسشویی استفاده کرده و همچنین از مصرف زیاد این مواد پرهیز نمود؛ این شوینده‌ها خود می‌توانند به جرم دستگاه منجر گردند. در نهایت، گاهاً از آب گرم و داغ برای شست‌وشو استفاده نمایید؛ آب گرم می‌تواند در از بین بردن لکه‌ها و جرم ناشی از مواد شوینده مؤثر عمل کند. به خاطر داشته باشید که حتی یک نظافت ساده پس از هر بار شست‌وشو، در پاکیزگی لباس‌ها نقش بسیار مؤثری خواهد داشت.

از انجام این کار پرهیز کنید: برخی از صاحبان ماشین لباسشویی با بازدهی بالا، تنها از یک چرخه‌ی شست‌وشو استفاده کرده و گام‌های دیگر را نادیده می‌گیرند؛ در حالی که بهتر است لباسشویی خود را پس از هر ۳۰ بار شستشو، به‌طور کامل تمیز کرده و تمام مراحل فوق را دنبال کنیم تا از عدم وجود هرگونه کثیفی و دوده در سایر قسمت‌های دستگاه مطمئن شویم. ماشین لباسشویی را به کمک یک دستمال مرطوب به‌راحتی پاک نمایید؛ به این ترتیب در کنار عملکرد بهتر دستگاه، لباس‌های پاکیزه‌تری نیز خواهید داشت.

چطور یک ماشین لباس شویی خود تمیز شونده یا هوشمند را تمیز کنیم؟

گام اول: صفحه‌ی کنترل دستگاه را با یک پارچه مرطوب پاک کنید.

گام دوم: آیا شیلنگ آب ماشین لباسشویی شما فیلتر دارد؟ اگر چنین است، به یاد داشته باشید که یک یا دو بار در سال آن را پاک کنید. برای انجام این کار، فیلتر را در آب خیس کنید تا تمیز شود؛ به طوری که بست شیلنگ نیز در زیر آب قرار گیرد. سپس اجازه دهید تا فیلتر در زیر سایه به‌طور کامل خشک شود.

گام سوم: محفظه‌ی پودر رخت‌شویی را به‌خوبی تمیز کنید؛ سپس قطعات را در آب گرم بشویید تا هر گونه آثاری از مواد پاک ‌کننده و سایر محصولات شوینده از بین برود. سپس منافذ محفظه را به وسیله‌ی مسواک، از هر گونه مواد باقیمانده پاک کنید. در نهایت، برای زدودن لکه‌های بزرگ‌تر از بخش داخلی محفظه، یک پارچه‌ی مرطوب روی آن بکشید.

گام چهارم: چرخه‌ی خود تمیز کنندگی را اجرا نمایید. برخی از این چرخه‌ها، همانند آنچه در برخی از لباسشویی‌های برند سامسونگ می‌بینیم، زمانی که لباسشویی نیاز به نظافت داشته را با روشن کردن یک چراغ هشدار اعلام می‌نمایند. این چرخه در هر زمانی قابل اجرا است. دستورالعمل را به‌دقت خوانده تا نحوه‌ی استفاده از حالت شست‌وشو را به‌خوبی بیاموزید. این چرخه‌ها معمولاً برای کار بدون عامل شوینده طراحی شده‌اند، بنابراین قبل از آغاز آن، چیزی به لباسشویی اضافه نکنید.

نکات نگهداری: بدنه‌ی استیل و ضد زنگ دستگاه را به کمک پاک ‌کننده‌های مخصوص این جنس بدنه و یا سرکه به‌خوبی بزدایید. حین تمیز کردن استیل ضد زنگ، بهتر است آن را در جهت خطوط استیل پاک کنیم؛ همچنین برای رهایی از شر آثار انگشت روی بدنه استیل، می‌توان از کمی الکل استفاده کرد. اگر اطراف درب بیرونی دستگاه، از جنس فلز براق است، می‌توان این سطح را با استفاده از مقدار کمی محلول سورن شیمی و یک پارچه نرم، تمیز و مرطوب به‌خوبی جلا داد.

از انجام این کار پرهیز کنید: حین نظافت صفحه‌ی کنترل دستگاه، از پاک‌ کننده‌های قوی و ساینده استفاده نکنید و از به ‌کارگیری مواد سفید کننده بر روی استیل ضد زنگ جداً خودداری نمایید. علاوه بر آن، زمانی که لباسی در مخزن لباسشویی وجود دارد، از اجرای چرخه خود تمیز کنندگی پرهیز کنید.

 

منبع: چطورپدیا

چگونه یک سخنرانی متقاعد کننده انجام دهیم؟

بسیاری از افراد از سخنرانی عمومی می‌ترسند و معمولاً زمانی که می‌خواهند سخنرانی متقاعدکننده‌ای ایراد کنند، با فشار روانی بیشتری مواجه خواهند شد. اکثر افراد نمی‌دانند کجا و چگونه باید متن یک سخنرانی را بنویسند. خوشبختانه، اگر در مورد موضوع انتخابی، احساسات پرشوری داشته و خود را از قبل آماده کنید، می‌توانید یک سخنرانی قدرتمند و جذاب ارائه دهید.

بخش اول: درباره موضوع تحقیق کنید

۱- یک موضوع قانع کننده انتخاب کنید. اگر در مورد انتخاب موضوع دست‌تان باز است، یک موضوع قانع کننده و جالب برای سخنرانی انتخاب کنید. موضوع انتخاب شده باید دارای اهمیت باشد اما نه آن‌قدر مهم که نتوانید حین صحبت آرامش خود را حفظ کنید. اگر با انتخاب یک موضوع جهت سخنرانی مشکل دارید، موضوعی بحث انگیز انتخاب کنید. موضوع بحث برانگیز، مانند سقط جنین یا شکاف جنسیتی، مباحثه و گفتگوی طولانی ایجاد خواهد کرد.

• به عنوان مثال، اگر مدرسه اخیراً لباس فرم خود را تغییر داده است، می‌توانید سخنرانی قانع‌ کننده‌ای را در جهت تائید این سیاست جدید بنویسید.

۲- در مورد جوانب مثبت و منفی موضوع تحقیق کنید. پیش از شروع به نوشتن، باید موضوع را کاملاً درک کنید. درباره اینکه چرا مردم ممکن است با استدلال شما موافق و یا مخالف باشند تحقیق کنید. نتایج تحقیقات خود را در یک دفترچه یادداشت نگهداری نمایید. در این صورت حین نوشتن سخنرانی به‌راحتی می‌توانید به این نتایج اشاره کنید.

• به عنوان مثال، انتخاب فرم جدید مدرسه می‌تواند حواس‌پرتی‌هایی را که دانش آموزان در مدرسه با آن روبرو هستند، کاهش دهد. با این حال، این تصمیم برای والدینی که توان خرید لباس فرم برای فرزندان خود ندارند، بار مالی ایجاد می‌کند.

۳- مخاطب خود را بشناسید. در مورد دیدگاه و نقطه نظر مخاطبان خود فکر کنید. آیا اکثریت مخاطبان با نظرات شما موافق خواهند بود یا مخالف؟ موانعی که موجب عدم پذیرش استدلال شما توسط مخاطب می‌شود را شناسایی کرده و درباره نحوه برخورد با آن‌ها تحقیق کنید. بهتر است بجای نادیده انگاشتن جنبه‌های منفی موضوع، آن‌ها را ذکر کرده و توضیح دهید.

• به عنوان مثال، اگر والدین نگران مسائل مالی تهیه فرم جدید مدرسه هستند، می‌توانید اشاره کنید که این لباس‌ها در بلندمدت مقرون به صرفه تر هستند.

پیش از هر چیز دیگر، باید درک کنید که مخاطبان شما چه کسانی هستند و چرا سخنرانی شما برای آن‌ها مهم است.

۴- مخاطب را با مثال‌ زدن نمونه‌های متداول درگیر بحث کنید. بیشتر افراد دوست دارند توسط افراد دیگری که در موقعیت‌های مشابه آن‌ها هستند، همدردی ببینند. سختی‌های زندگی واقعی افراد جامعه نسبت به مشکلات شخصی غیرواقعی اهمیت بیشتری دارد. توجه به این موضوع، چنانچه در حال بحث درباره یک نقطه نظر غیرمتداول هستید از اهمیت بالایی برخوردار است.

• اگر سعی داشتید یک اتاق پر از پدر و مادر عصبانی را متقاعد کنید که فرم مدرسه برای فرزندان آن‌ها بسیار جذاب است، می‌توانید این‌طور عنوان کنید که لباس برای یک عضو خاص جامعه مفید واقع شده است.

۵- یک طرح کلی بنویسید. این گام بسیار مهمی است که بسیاری از نویسندگان تازه‌کار آن را نادیده می‌گیرند. اگر برنامه‌ای داشته باشید، خیلی ساده‌تر می‌توانید نوشته خود را هماهنگ کنید. طرح اصلی لازم نیست دقیق باشد؛ می‌تواند یک لیست ساده باشد. به‌عنوان مثال، می‌توانید فهرستی از استدلال‌های مختلف برای موضوع خود داشته باشید و پس از آن یک لیست از استدلال‌های مخالف موضوع.

• هرچه زمان بیشتری را صرف تحقیق و تعمق کنید، زمان کمتری برای نوشتن سخنرانی لازم خواهید داشت. اگر خود را از قبل آماده کرده باشید، نوشتن متن به‌مراتب ساده‌تر می‌شود.

بخش دوم: نوشتن سخنرانی

۱- هدف خود را مشخص کنید. این هدف، تز نیز نامیده می‌شود. پیش از شروع به نوشتن، هدف خود را مشخص کنید. آن را با حروف بزرگ بر روی یک کاغذ باطله بنویسید تا جلوی چشمتان باشد. حین نوشتن، برای رسیدن به این هدف تلاش کنید. این کار به کاهش کلمات کمک کرده و از انحراف موضوع جلوگیری می‌کند.

• به عنوان مثال، ممکن است هدف متقاعد کردن والدین دانش آموزان ابتدایی در مورد فواید فرم مدرسه برای فرزندان آن‌ها باشد. هر چیزی که می‌نویسید باید به این هدف مربوط باشد.

۲- آن‌طور که صحبت می‌کنید، بنویسید. تلاش کنید متن نوشته آن‌قدر رسمی نباشد که عجیب به نظر برسید. در مقابل، آن‌قدر غیر رسمی ننویسید که اثرگذاری سخنرانی کم شود. طوری بنویسید که گویا مکالمه جدی با شخصی قابل احترام مثل معلم یا والدین خود دارید. بیش از حد بر روی تنوع و پیچیدگی کلمات تکیه نکنید؛ در عین حال تا حد امکان از دستور زبان و اصطلاحات عامیانه نیز دوری نمایید.

• حین نوشتن، متن خود را با صدای بلند بخوانید. این تکنیک کمک می‌کند دریابید متن برای یک سخنرانی چگونه به نظر می‌رسد. هرگونه عبارت ناخوشایند را حذف کنید.

۳- نقطه نظر خود را با مخاطب در میان بگذارید. این امر به‌ویژه زمانی که اکثر مخاطبان با نقطه‌ نظر شما مخالف هستند، بسیار مهم است. اگر اکثر مخاطبان شما با دیدگاه شما مخالف باشند؛ برای تحت تأثیر قرار دادن آن‌ها ابتدا با بیان زمینه‌های مشترک شروع کنید. سپس به‌آرامی به بیان نظرات شخصی خود پرداخته و تلاش کنید این نظرات تبدیل به یک زمینه مشترک بین شما شود. این کار مخاطبان را در مورد درستی استدلال شما متقاعد می‌کند.

• در مورد لباس مدرسه بحث، می‌توانید بگویید خرید لباس جدید گران است. من قطعاً نمی‌توانم تمام لباس‌هایی که دوست دارم را خریداری کنم. با این حال، چنانچه تنوع لباس‌هایی که می‌خرید کمتر باشد، در درازمدت پول بیشتری ذخیره خواهید کرد.

۴- از شواهد و همدلی استفاده کنید. شواهد یک انگیزه قوی است. اگر بتوانید نقطه نظر خود را از طریق شواهد آماری دقیق بررسی شده ثابت کنید، به احتمال زیاد مخاطبان نظر خود را با شما هماهنگ خواهند کرد. با این حال، همدلی از متقاعد کردن دیگران قوی‌تر است. اگر یک شخص در مورد زندگی واقعی با شما احساس همدلی کند، معمولاً می‌توانید دیدگاه آن‌ها را به نفع خود تغییر دهید.

• به عنوان مثال، برای اثبات اینکه فرم مدرسه برای دانش آموزان مفید است، می‌توانید از تجارب شخصی دانش آموزانی که از سیاست لباس جدید بهره‌مند شده‌اند، بنویسید.

۵- به مخاطبان کمک کنید دیدگاه شما را تجسم کنند. سخنرانی خود را طوری بنویسید که استدلالتان را در برگیرد. این داستان شامل عباراتی است که باعث نقش بستن تصویری قانع کننده از موضوع در ذهن می‌شود. به عنوان مثال، به جای آنکه بگویید لباس مدرسه باعث کاهش حواس‌پرتی دانش آموزان می‌شود، بگویید تحقیقات نشان داده که دانش آموزان دوره ابتدایی که با همکلاسی‌های خود بر سر مد و انتخاب لباس رقابت ندارند، از تمرکز بیشتری در درس برخوردارند.

• به مخاطب بگویید چرا باید مراقب باشد. در حالی که به او کمک می‌کنید تا دیدگاه شما را تجسم کند، حتماً باید دلایل درستی استدلال خود را یادآوری کنید.

۶- نتیجه‌گیری و مقدمه را در آخر بنویسید. مقدمه باید موقعیت شما را به‌روشنی بیان کرده و منطق شما را توضیح دهد؛ بنابراین، بهتر است که این بخش در آخر متن بیاید تا بتوانید کل استدلال خود را به‌درستی بیان کنید. نتیجه‌گیری باید شباهت زیادی به مقدمه داشته باشد. هیچ اطلاعات جدیدی در نتیجه‌گیری ارائه ندهید؛ اگر موضوع مهمی حتماً باید ذکر شود، باید در بدنه متن آورده شود.

• به عنوان یادآوری، بدنه سخنرانی یا مقاله در واقع همان متن بین مقدمه و نتیجه گیری است.
• سعی کنید مقدمه یا جمله‌ای که قاطعانه و قوی نوشته شده است، شامل یک ضربه باشد. به عنوان مثال، بنویسید بسیاری از والدین با سیاست جدید مخالف هستند؛ اما چنانچه آن‌ها فواید این سیاست برای دانش آموزان را بدانند، هرگز با آن مخالفتی نخواهند داشت.

بخش سوم: ارائه سخنرانی

۱- سخنرانی خود را حفظ کنید. مجبور نیستید کلمه به کلمه آن را به خاطر بسپارید. با این حال، اگر آن را به‌خوبی در ذهن داشته باشید، ارائه سخنرانی آسان‌تر خواهد بود، به‌خصوص اگر عصبی بوده و استرس دارید. علاوه بر این، ارائه یک سخنرانی از حفظ، بسیار حرفه‌ای‌تر از خواندن آن از روی برگه است. در صورت نگرانی در مورد فراموش کردن متن سخنرانی، می‌توانید کارت کوچکی که شامل عبارات کلیدی بوده و به یادآوری متن کمک می‌کند، با خود به همراه داشته باشید.

• سخنرانی خود را تکرار کنید. می‌توانید این کار را در مقابل یک آینه یا یک مخاطب کوچک از اعضای خانواده و دوستان انجام دهید. هرچه بیشتر تمرین کنید نتیجه بهتر خواهد بود.
• اگر واقعاً نگران فراموش کردن متن سخنرانی هستید، کل متن سخنرانی را کلمه به کلمه روی کارت یادداشت کرده و بر روی هر کارت فقط یک جمله با خط درشت بنویسید.

۲- واضح و شمرده صحبت کنید. باید آن‌قدر آرام و شمرده صحبت کنید تا همه مخاطبان بتوانند سخنان شما را درک کند. بسیاری از مردم وقتی عصبی هستند، سریع صحبت می‌کنند. اگر معمولاً این کار را انجام می‌دهید، یک نفس عمیق کشیده و شروع به قدم زدن کنید. قطعاً دوست ندارید در سخنرانی عجول باشید.

• در صورت بروز اشتباه در بیان چند کلمه نگران نشوید. مخاطب شما را می‌بخشد. مهم این است که سخنرانی را به پایان برسانید.

۳- با مخاطب تماس چشمی برقرار کنید. حین تماس چشمی با دیگران، نشان می‌دهید که به ‌اندازه کافی اعتماد به نفس دارید و آرام هستید. قطعاً دوست دارید مخاطب شما را این‌گونه ببیند. داشتن اعتماد به نفس حین صحبت باعث می‌شود مخاطبان استدلال‌های شما را جدی بگیرند. اگر سخنرانی را از روی کارت می‌خوانید، مرتب به مخاطبان خود نگاه کنید.

• اگر استرس دارید، به مخاطبان نگاه نکنید، یک نقطه بر روی دیوار بالای سر تماشاچیان بیابید و به آن نگاه کنید. مخاطبان فکر می‌کنند شما با آن‌ها تماس چشمی برقرار کرده‌اید.

۴- حجم سخنرانی را کم کنید. بهتر است که بجای سخنرانی طولانی و خسته کننده، یک سخنرانی کوتاه و دقیق داشته باشید. اکثر مردم تمرکز کوتاه مدتی دارند؛ اگر بیش از سی دقیقه صحبت کنید، ممکن است علاقه خود را از دست بدهند. سعی کنید متن خود را مختصر کنید تا سخنرانی کوتاه و قابل کنترلی داشته باشید.

• آدرس گرتیزبرگ نمونه خوبی از یک سخنرانی مختصر کوتاه با کمتر از سیصد کلمه است.

 

منبع: چطورپدیا

شیرهای آفریقایی حقایق جالب و شگفت‌انگیز

شیرهای آفریقایی بزرگ‌ترین گوشت‌خواران آفریقایی هستند. رنگ آن‌ها از قهوه‌ای مایل به زرد تا قهوه‌ای شنی متغیر بوده و دم بلند آن‌ها دارای یک منگوله سیاه مخصوص در انتها است.

نرهای بالغ دارای یال‌هایی هستند که رنگ آن‌ها از زرد مایل به قهوه‌ای تا سیاه متفاوت است.

سر این شیرها بزرگ و با یک پوزه سنگین است. الگوی خال‌های در کنار ریش و سبیل برای هر شیر منحصر به فرد است.

آناتومی شیر آفریقایی

نر:

ارتفاع شانه: ۱,۲ متر

وزن: ۱۹۰ کیلوگرم

ماده:

ارتفاع شانه: ۰,۹ متر

وزن: ۱۳۰ کیلوگرم

شیرها چه زیستگاهی را ترجیح می‌دهند؟

شیرهای آفریقایی هیچ ترجیح خاصی برای زیستگاهشان ندارند و در هر جایی ممکن است با آن‌ها مواجه شوید، مگر در جنگل‌ها.

زیستگاه‌های شیر آفریقایی شامل:

• دشت‌های باز
• بیشه‌زارها (جنگل‌های باز)
• بوته‌زارهای ضخیم
• مناطق نیمه بیابانی

شیرها موقع شکار در چمنزارهای بلند و بوته‌زارهای ضخیم موفق‌تر هستند. آن‌ها سعی می‌کنند تا با استفاده از پوشش محیط در ۲۰ متری طعمه کمین کنند.

چرا شیرها برای خود قلمرو انتخاب می‌کنند؟

گله‌های شیر با منبع غذایی غنی و قابل اعتماد می‌توانند از عهده حفظ قلمروشان برآیند.

هنگامی‌که تأمین غذا غیرقابل پیش‌بینی است، گله محدوده بزرگی را برای زندگی انتخاب می‌کند که دفاع از آن سخت می‌شود.

در این موارد، برخورد بین شیرها از گله‌های مختلف بسیار خصمانه است، اما جنگ واقعی به‌ندرت رخ می‌دهد.

هم شیرهای نر و هم شیرهای ماده منطقه اشغال شده توسط خودشان را با بوی ادرار و با صدای غرش نشانه‌گذاری می‌کنند.

غرش‌ها تا ۸ کیلومتر آن طرف‌تر شنیده می‌شوند و محل شیر را اعلام می‌کنند.

همچنین نشان می‌دهد که یک منطقه اشغال شده است و به این ترتیب اعضای گله می‌توانند یکدیگر را پیدا کنند.

رژیم غذایی

آن‌ها از شکارهای متوسط و بزرگ تغذیه می‌کنند. نمونه‌هایی از طعمه‌ها عبارتند از بوفالو، کل یال‌دار (نوعی گاو)، گورخر و تیزشاخ کالاهاری (نوعی بز).

با این وجود، رژیم غذایی آن‌ها دامنه وسیعی دارد طوری که حتی شکارهایی به اندازه موش هم ممکن است.

شیرها می‌توانند با سرعت حدود ۶۰ کیلومتر در ساعت بدوند که برای شکار یک بز کوهی در یک تعقیب و گریز باز سرعت کمی است.

حملات شیر در چمنزارهای بلند و بوته‌زارهای ضخیم‌تر، زمانی که هدف تنها است و هنگامی‌که بتوانند در نزدیک شکار کمین کنند و در شب‌های بسیار تاریک موفقیت‌آمیزتر هستند. تعقیب و گریزهای بیش از ۳۰۰ متر نادر است.

شیر معمولاً با خفه کردن از طریق فشار دادن گلو و یا گرفتن پوزه طعمه، شکار را می‌کشد.

آیا واقعیت دارد که شیرهای آفریقایی، گربه‌های بسیار اجتماعی هستند؟

واحد اصلی زندگی اجتماعی شیر، گله است. معمولاً یک گله شامل ۲ تا ۱۲ ماده شیر خویشاوند و توله‌هایشان است.

شیرهای آفریقایی تنها گربه‌هایی هستند که دارای گروه‌های اجتماعی نزدیک هستند و تنها کسانی هستند که به‌طور مرتب و به‌صورت گروهی شکار می‌کنند.

معمولاً ۱ تا ۶ شیر نر خویشاوند به همراه شیرهای ماده زندگی می‌کنند. هسته اصلی گله را شیرهای ماده تشکیل می‌دهند در حالی که شیرهای نر هر چند سال یک‌بار عوض می‌شوند.

علت اینکه شیرها اجتماعی هستند، عبارتند از:

• شیرهای ماده برای محافظت از توله‌های جوان با یکدیگر عهد بسته‌اند.
• هنگام گرفتن شکار بزرگ و خطرناک، به همکاری تعداد کافی از افراد گروه احتیاج دارند.

اگر یک گروه کوچک از نرها با هم بمانند، می‌توانند نرهای گله را از بین ببرند و ماده‌های گله را تصاحب کنند.

احتمال اینکه این شیرهای نر جانشین، مدت طولانی زندگی کنند، زیاد نیست؛ زیرا دیگر ماده شیرها برای آن‌ها شکار نمی‌کنند.

پس از این تصاحب، نرهای جدید گله توله شیرها را می‌کشند.

رفتار شیرها در اظهار علاقه و جفت‌گیری چگونه است؟

نر و ماده دور از گله، احتمالاً در حال جفت‌گیری با هم هستند، دور بودن از گله باعث تضمین تداوم این عمل می‌شود.

یک شیر ماده به مدت دو تا چهار روز، هر دو سال یک‌بار پذیرای جفت‌گیری است. نرهای گله این شرایط را از طریق حس بویایی تشخیص می‌دهند.

شیرها ممکن است صدها بار در طی این سه تا چهار روز جفت‌گیری ‌کنند. جفت‌گیری حدود چهار بار در ساعت در طول یک تا دو روز رخ می‌دهد و هر بار کمتر از یک دقیقه طول می‌کشد.

این فرکانس غیرعادی احتمالاً ناشی از نرخ شکست زیاد جفت‌گیری است. فقط، تقریباً یک مورد از هر سه مورد رابطه جنسی منجر به تولد توله‌ها می‌شود.

از آنجا که باردار کردن دشوار است، شیرهای ماده احتمالاً اطمینان حاصل می‌کنند که با یک نر سالم جفت‌گیری می‌کنند.

شیرهای نر آفریقایی نقش مهمی در حفاظت از توله‌ها در مقابل سایر مهاجمان نر بازی می‌کنند.

برای شیر ماده، این سطحی از اطمینان را فراهم می‌آورد که هر چه شیر نر سمج‌تر باشد، احتمال اینکه تا پایان رشد توله‌ها در کنارشان بماند، بیشتر است. شیرهای نر یک گله برای جفت‌گیری با هم رقابت نمی‌کنند.

اگر هیچ نری از گله به شیر ماده علاقه‌مند نباشد، وی ممکن است توجه یک نر از گله‌ای دیگر را جلب کند.

این فراوانی فرصت‌های جنسی، رقابت نرها در سطح گله را پایین می‌آورد. با این حال، در مقابل نرهای مزاحم، مبارزات وحشیانه و مرگ‌آوری رخ می‌دهد. نر و ماده پس از جفت‌گیری روی زمین دراز می‌کشند و یکدیگر را نوازش می‌دهند.

توله شیرها

آیا می‌دانید که پس از آنکه گروهی از شیرهای آفریقایی گله را تصاحب کردند، تمام توله‌ها گله را می‌کشند؟

رفتار شیرهای آفریقایی

شیرهای آفریقایی برای اجتناب از گرمای روز، بیشتر در شب فعال هستند. شیرها بیشتر روز را می‌خوابند، زیرا روزها برای شکار بسیار گرم هستند.

نور خورشید نیز تلاش برای حرکت پنهانی به سمت شکار را بی‌اثر می‌کند.

شیرها از چه شیوه‌هایی برای شکار استفاده می‌کنند؟

سبک شکار شیرها همان سبک شکار دیگر گربه‌سانان است، یعنی کمین کردن در فاصله ۲۰ متری و تعقیب و گریزی که معمولاً بیش از ۲۰۰ متر نیست.

شکارها معمولاً با نیشی در گلو خفه و کشته می‌شوند.

شیرها اغلب گروهی شکار می‌کنند. این به‌سختی شکار بستگی دارد.

اگر طعمه بزرگ و سرسخت باشد، آن‌ها باید با همکاری آن را بردارند و ببرند. شکار گروهی میزان موفقیت شیرها را افزایش می‌دهد.

نرخ موفقیت در شکار کل یال‌دار در پارک ملی اتوشا برای یک شیر تنها ۲۸ درصد و برای یک گروه ۷ تایی از ۷۵ درصد است.

آن‌ها در هنگام تغذیه بسیار پرخاشگر و وحشی هستند و در حال غر زدن، پنجه کشیدن و شتاب هستند.

نرهای گله بر ماده‌ها غالب هستند و ممکن است به آن‌ها اجازه نزدیک شدن به شکار را ندهند.

غذا انرژی مورد نیاز برای زنده ماندن است. تنها راه کسب غذای امن، مبارزه برای آن است که منجر به رفتار وحشیانه و عجولانه در زمان تغذیه می‌شود.

آیا شیر نر آفریقایی یک شکارچی تنبل و بی‌فایده است؟

در بسیاری از گله‌ها، شیرهای نر آفریقایی شکار نمی‌کنند. دلیل این امر این است که یال و اندازه بزرگ از احتمال موفقیت آن‌ها در شکار می‌کاهد. نتیجه این است که این نرها عمدتاً با استفاده از تلاش ماده‌ها زندگی می‌کنند.

آن‌ها از موقعیت غالب خود برای گرفتن غذا از ماده‌ها استفاده می‌کنند. این‌چنین نیست که شیرهای نر مهارت شکار کردن ندارند.

نرها مجبورند از خودشان دفاع کنند، هم قبل از اینکه گله‌ای را تصاحب کنند و هم پس از آنکه آواره می‌شوند و نرهای دیگر جانشین آن‌ها در گله می‌شوند.

نرهای جوان ممکن است گروه‌های مجردی کوچک تشکیل دهند که با هم شکار می‌کنند. نرهای تنها، فقط به شکار کوچک و ساده از قبیل گراز و خارپشت تشی و جوانان دیگر گونه‌ها بسنده می‌کنند.

هنگامی‌که نرهای پیر و تنها را مشاهده می‌کنید که لکه‌های سیاهی بر بدنشان دارند، احتمالاً آن لکه‌ها جای زخم‌هایی است که در اثر تیغ‌های خارپشت ایجاد شده‌اند.

آیا شیر آفریقایی در معرض خطر است؟

جمعیت تخمینی شیرها در آفریقا در پایان سال ۲۰۱۴ حدود ۳۴۰۰۰ برآورد شده است. در واقع، حدود ۵۰ درصد از آن‌ها در طی سه دهه گذشته نابود شده‌اند.

در غرب آفریقا، شیرها تقریباً نابود شده‌اند. دلایل در معرض خطر بودن آن‌ها، از بین رفتن زیستگاه و منازعات بین انسان و شیر است.

شیرهای آفریقایی برای مدت بسیار طولانی نماد قدرت و پیروزی بوده‌اند. اکنون وضعیت حفاظت آن‌ها نشان می‌دهد که برای زنده ماندن به کمک انسان‌ها نیاز دارند.

 

منبع: چطورپدیا

علایم و درمان آلرژی به حیوانات خانگی

اگر بعد از دست زدن به سگ یا گربه دچار گرفتگی بینی می‌شوید، چشم‌های شما پر از اشک می‌شود و یا شروع به عطسه می‌کنید و یا صدای نفس کشیدنتان بلندتر از همیشه می‌شود، حتماً به حیوانات خانگی آلرژی دارید. آلرژی به حیواناتمی‌تواند باعث بروز نشانه‌های همیشگی در بدن شما شود؛ تا جایی که نشانه‌های آن حتی در محیط‌هایی که هیچ‌گونه گربه و یا سگی وجود نداشته باشند نیز باز در بدن شما باقی می‌ماند.

نشانه‌های آلرژی به حیوانات خانگی

• عطسه
• گرفتگی بینی
• درد در ناحیه صورت (مخصوصاً از بینی به پایین)
• سرفه، گرفتگی قفسه سینه، نفس‌تنگی و بلند نفس کشیدن
• خیس/ قرمز شدن داخل چشم‌ها و احساس خارش در این ناحیه
• جوش زدن روی پوست

نحوه جلوگیری و درمان آلرژی به حیوانات خانگی

• از تماس با سگ‌ها و گربه‌ها خودداری کنید و از آن‌ها دور بمانید؛ مخصوصاً اگر در خانه خود از حیوانات مراقبت می‌کنید، سعی کنید تماس خود را با آن‌ها به حداقل برسانید.
• برای رفع نشانه‌های آلرژی از اسپری مخصوص بینی، آنتی‌هیستامین و نایژه‌گشا استفاده کنید
• داروی ضد حساسیت تزریق کنید (که در اصطلاح شات آلرژی یا ایمنوتراپی نامیده می‌شوند)

آلرژی به گربه

اگر بعد از تماس با گربه دچار گرفتگی بینی می‌شوید، چشم‌های شما پر از اشک می‌شود و یا شروع به عطسه می‌کنید و بلند نفس می‌کشید، به احتمال خیلی زیاد نسبت به گربه‌ها آلرژی دارید. آلرژی به گربه می‌تواند باعث نشانه‌های خاصی از حساسیت شود؛ تا جایی که نشانه‌های آن حتی در محیط‌های که گربه پیش شما نباشد هم باز در بدن شما وجود داشته باشد.

گربه‌ها آلرژن­های زیادی را تولید می‌کنند؛ آلرژن به پروتئین‌هایی گفته می‌شود که باعث حساسیت در بدن انسان می‌شوند. این آلرژن­ها در مو، پوست و بزاق گربه‌ها وجود دارند. همه‌ی گربه‌ها آلرژن تولید می‌کنند؛ طبق تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، هیچ گربه‌ای نیست که استثنا باشد و آلرژنی تولید نکند. در خانه‌هایی که بیشتر از یک گربه وجود دارند، مقدار این آلرژن­ها بسیار بیشتر است. خصوصیاتی مثل طول موی گربه، جنسیت او و مقدار زمانی که گربه در بیرون از خانه سپری می‌کند هم هیچ ارتباطی با میزان تولید آلرژن ندارد.

گردوخاک و پرزهای روی بدن گربه هم می‌تواند باعث بروز نشانه‌های آلرژی شود؛ البته در این موارد، حساسیت ایجاد شده به خاطر گردوخاک و پرز است و ربطی به خود گربه ندارد. طبق تحقیقاتی که روی شوره‌ی سر، قارچ، پرز و گردوخاکی که روی بدن گربه وجود دارد، انجام شده است مشخص شد که اندازه پرز بدن گربه از همه‌ی موارد نام برده شده کوچک‌تر است و در نتیجه حدوداً ۳۰ دقیقه بعد از جارو کشیدن، ذرات حساسیت‌زای پرز در هوا معلق باقی می‌مانند. در واقع می‌توان گفت که علت ادامه‌دار شدن نشانه‌های آلرژی در بدن فرد بیمار به خاطر همین معلق ماندن پرزها در هوا است.

نشانه‌های آلرژی به گربه

نشانه‌های آلرژی به گربه از خفیف تا شدید دسته‌بندی می‌شوند و بستگی به میزان حساسیت فرد و سطحی از بدن دارد که در معرض آلرژن قرار گرفته شده است. فاکتورهای نام برده شده می‌توانند بر روی سرعت انتشار نشانه‌های آلرژی بلافاصله بعد از تماس با بدن فرد تأثیر زیادی داشته باشند. افرادی که حساسیت زیادی به آلرژن دارند به سرعت درگیر انتشار و شیوع نشانه‌های آن در بدن خود می‌شوند و در عرض چند دقیقه بعد از تماس با گربه و یا ورود به خانه‌ای که گربه در آن وجود دارد، دچار مشکلات تنفسی می‌شوند و یا در پوست صورت و بدنشان جوش یا دانه‌های قرمزرنگی دیده می‌شود.

نشانه‌های آلرژی به گربه عبارت‌اند از:

• عطسه/ گرفتگی بینی
• درد در ناحیه صورت
• سرفه، گرفتگی قفسه سینه، نفس‌تنگی و بلند نفس کشیدن
• خیس/ قرمز شدن داخل چشم‌ها و احساس خارش در این ناحیه
• جوش زدن روی پوست

بعضی از افراد هم بعد از اینکه گربه آن‌ها را چنگ بگیرد، ممکن است شاهد ایجاد جوش روی پوست خود باشند.

تشخیص آلرژی به گربه

آیا شما هم فکر می‌کنید که نسبت به گربه‌ها آلرژی دارید؟ پزشک متخصص آلرژی می‌تواند به شما در تشخیص و درمان حساسیت به گربه کمک کند. تست تزریق آلرژن به پوست یکی از روش‌های متداول تشخیص آلرژی به گربه است. برای انجام این تست کافی است که حجم بسیار کمی از آلرژن گربه روی پوست شما قرار داده شود. پزشک متخصص مایع آلرژن را با کمک سوزن کوچک و استریل شده‌ای در زیر پوست شما تزریق می‌کند تا آلرژن به بدن شما منتقل شود؛ سپس پوست شما توسط پزشک بررسی می‌شود تا هرگونه نشانه‌ای از واکنش بدن شما به ماده آلرژن مثل تورم، قرمزی و یا سایر نشانه‌ها تشخیص داده شود. معمولاً نتایج حاصل از این تست ظرف ۱۵ الی ۲۰ دقیقه مشخص می‌شود.

حتی اگر شما مطمئن هستید که نشانه‌های آلرژی شما به خاطر تماس با گربه است، باز هم بهتر است این تست را انجام دهید زیرا این نشانه‌ها می‌تواند به خاطر سایر عوامل محیطی به وجود آمده باشد.

نحوه جلوگیری و درمان آلرژی به گربه

برای اینکه بتوانید از آلرژی به گربه دور بمانید، نباید هیچ‌گونه تماسی با گربه داشته باشید. اگر در منزل خود دارای یک گربه هستید و نسبت به آن آلرژی دارید، شما باید آن گربه را در بیرون از منزل خود نگه‌داری کنید. اگر مکان مناسبی در خارج از منزل برای نگه‌داری گربه ندارید و یا خانواده شما با وجود آلرژی که به آن دارند، باز هم تمایل به مراقبت از آن گربه را دارند، می‌توانید دستورالعمل‌های زیر را اجرا کنید تا از نشانه‌های بروز آلرژی دور بمانید:

• گربه را از اتاق خواب خود دور نگاه دارید و تنها در یک یا دو اتاق از آن نگه‌داری کنید. البته این را هم باید در نظر داشته باشید که متأسفانه نگه‌داری از گربه در یک اتاق هم نمی‌تواند از ورود آلرژن به اتاق‌های دیگر جلوگیری کند.
• گربه را نوازش، بغل یا بوس نکنید. اگر کارهای نام برده را انجام دادید، دست‌های خودتان را با صابون و آب بشویید.
• استفاده مرتب از تمیزکننده‌هایی که دارای فیلترهای هپا هستند در اتاق خواب یا اتاق پذیرایی می‌تواند به مرور زمان باعث کاهش میزان آلرژن در فضای خانه شود.
• استفاده مرتب از جاروبرقی با فیلترهای هپا یا جاروبرقی مرکزی هم می‌تواند میزان آلرژن را کاهش بدهد.
• حداقل یک‌بار در هفته گربه خود را به حمام ببرید تا انتقال آلرژن در هوای خانه را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهید.

چندین روش برای درمان آلرژی به گربه وجود دارد که باز هم‌بستگی به نوع نشانه‌های آلرژی در فرد دارد. پزشک متخصص آلرژی می‌تواند به شما کمک کند تا بهترین روش درمان را انتخاب نمایید. نشانه‌های آلرژی مربوط به بینی مثل گرفتگی بینی را معمولاً می‌توان با کمک اسپری آستروئید بینی، قرص آنتی‌هیستامین (دهانی) و یا سایر قرص‌ها درمان کرد. نشانه‌های مربوط به چشم را هم می‌توان با قطره‌های چشمی آنتی‌هیستامین درمان کرد. نشانه‌های تنفسی یا نفس‌تنگی را می‌توان با استنشاق کورتیکواستروئید یا برونکودیلاتور درمان کرد. تزریق داروی ضد حساسیت (شات آلرژی یا ایمنوتراپی) هم روشی مؤثر برای درمان آلرژی است که با افزایش میزان دوز تزریقی می‌توان میزان مقاومت بدن فرد را در برابر آلرژن بالا برد.

آیا گربه بدون آلرژی هم وجود دارد؟

گربه‌ها چندین نوع آلرژن تولید می‌کنند. این آلرژن­ها در مو و پوست گربه‌ها یافت می‌شود. همه گربه‌ها آلرژن تولید می‌کنند و مطالعاتی که در این زمینه انجام شده است نشان می‌دهد که گربه بدون آلرژی اصلاً وجود ندارد. در خانه‌هایی که بیشتر از یک گربه وجود دارد، میزان آلرژن موجود در فضا بسیار بیشتر از سایر خانه‌هاست. خصوصیاتی مثل طول موهای گربه، جنسیت و مقدار زمانی که گربه در خارج از خانه به سر می‌برد هم ربطی به میزان آلرژن ندارند.

آلرژی به سگ

اگر بعد از دست زدن به سگ دچار گرفتگی بینی می‌شوید، شروع به عطسه می‌کنید و یا صدای نفس کشیدنتان بلندتر از همیشه می‌شود، ممکن است نسبت به سگ‌ها آلرژی داشته باشید. سگ‌ها آلرژن­ها یا پروتئین‌های حساسیت‌زای مختلفی را تولید می‌کنند. این آلرژن­ها در مو، پرز، آب دهان و ادرار سگ وجود دارد. همه‌ی سگ‌ها آلرژن تولید می‌کنند و هیچ‌کدام از تحقیقات نشان نمی‌دهد که سگ‌ها ضد آلرژی هستند. میزان آلرژن سگ‌ها در صورتی که آن‌ها در بیرون از منزل زندگی کنند، افزایش می‌یابد و در اتاق‌هایی که سگ‌ها در آن رفت‌وآمد می‌کنند هم میزان آلرژن بیشتر است. گرد و خاک و دانه‌های گرده موجود در موهای سگ می‌توانند باعث به وجود آمدن نشانه‌های آلرژی شوند. در این موارد، آلرژی مربوط به گردوخاک یا دانه‌های گرده می‌شود و به خود سگ ربطی ندارد.

نشانه‌های آلرژی به سگ

آیا فکر می‌کنید که به سگ‌ها آلرژی دارید؟ متخصص آلرژی می‌تواند آلرژی شما را بهتر تشخیص بدهد. نشانه‌های آلرژی به سگ شامل:

• عطسه
• گرفتگی بینی
• درد در ناحیه صورت (مخصوصاً از بینی به پایین)
• سرفه، گرفتگی قفسه سینه، نفس‌تنگی و بلند نفس کشیدن
• خیس/ قرمز شدن داخل چشم‌ها و احساس خارش در این ناحیه
• جوش زدن روی پوست

بعضی از افراد هم ممکن است بعد از اینکه توسط سگی گاز گرفته شوند و یا لیس زده شوند، بدنشان جوش بزند.

تشخیص آلرژی به سگ

آیا شما هم فکر می‌کنید که نسبت به سگ‌ها آلرژی دارید؟ پزشک متخصص آلرژی می‌تواند به شما در تشخیص و درمان حساسیت به سگ کمک کند. تست تزریق آلرژن به پوست هم یکی از روش‌های متداول تشخیص آلرژی به سگ است. برای انجام این تست کافی است که حجم بسیار کمی از آلرژن سگ روی پوست شما قرار داده شود. پزشک متخصص مایع آلرژن را با کمک سوزن کوچک و استریل شده‌ای در زیر پوست شما تزریق می‌کند تا آلرژن به بدن شما منتقل شود؛ سپس پوست شما توسط پزشک بررسی می‌شود تا هرگونه نشانه‌ای از واکنش بدن شما به ماده آلرژن مثل تورم، قرمزی و یا سایر نشانه‌ها تشخیص داده شود. معمولاً نتایج حاصل از این تست ظرف ۱۵ الی ۲۰ دقیقه مشخص می‌شود.

حتی اگر شما مطمئن هستید که نشانه‌های آلرژی شما به خاطر تماس با سگ است، باز هم بهتر است این تست را انجام دهید؛ زیرا این نشانه‌ها می‌تواند به خاطر سایر عوامل محیطی هم به وجود آمده باشد.

نحوه جلوگیری و درمان آلرژی به سگ

برای اینکه بتوانید از آلرژی به سگ دور بمانید، نباید هیچ‌گونه تماسی با سگ نداشته باشید. اگر در منزل خود دارای سگ هستید و نسبت به آن آلرژی دارید، شما باید آن سگ را در بیرون از منزل خود نگه‌داری کنید. اگر مکان مناسبی در خارج از منزل برای نگه‌داری سگ ندارید و یا خانواده شما با وجود آلرژی که به آن دارند باز هم تمایل به مراقبت از آن سگ را دارند، می‌توانید دستورالعمل‌های زیر را اجرا کنید تا از نشانه‌های بروز آلرژی دور بمانید:

• سگ را از اتاق خواب خود دور نگاه دارید و تنها در یک یا دو اتاق از آن نگه‌داری کنید. البته این را هم باید در نظر داشته باشید که متأسفانه نگه‌داری از سگ در یک اتاق هم نمی‌تواند از ورود آلرژن به اتاق‌های دیگر جلوگیری کند.
• سگ را نوازش، بغل یا بوس نکنید. اگر کارهای نام برده را انجام دادید، دست‌های خود را با صابون و آب بشویید.
• استفاده مرتب از تمیزکننده‌هایی که فیلترهای هپا دارند در اتاق خواب یا اتاق پذیرایی می‌تواند به مرور زمان باعث کاهش میزان آلرژن در فضای خانه شود.
• استفاده مرتب از جاروبرقی با فیلترهای هپا یا جاروبرقی مرکزی هم می‌تواند میزان آلرژن را کاهش دهد.
• حداقل یک‌بار در هفته سگ خود را به حمام ببرید تا انتقال آلرژن در هوای خانه را به میزان قابل‌توجهی کاهش دهید.

چندین روش برای درمان آلرژی به سگ وجود دارد که باز هم‌بستگی به نوع نشانه‌های آلرژی در فرد دارد. پزشک متخصص آلرژی می‌تواند به شما کمک کند تا بهترین روش درمان را انتخاب نمایید. نشانه‌های آلرژی مربوط به بینی مثل گرفتگی بینی را معمولاً می‌توان با کمک اسپری آستروئید بینی، قرص آنتی‌هیستامین (دهانی) و یا سایر قرص‌ها درمان کرد. نشانه‌های مربوط به چشم را هم می‌توان با قطره‌های چشمی آنتی‌هیستامین درمان کرد. نشانه‌های تنفسی یا نفس‌تنگی را می‌توان با استنشاق کورتیکواستروئید یا برونکودیلاتور درمان کرد. تزریق داروی ضد حساسیت (شات آلرژی یا ایمنوتراپی) هم روشی مؤثر برای درمان آلرژی است که با افزایش میزان دوز تزریقی می‌توان میزان مقاومت بدن فرد را در برابر آلرژن بالا برد.

آیا سگ بدون آلرژی هم وجود دارد؟

سگ‌های پشمالو، سگ‌های پرتغالی و چندین نوع دیگر از توله‌سگ‌ها (که شامل سگ تریر یا شکاری هم می‌شود) معروف به ضد آلرژی هستند ولی توله‌سگ بدون آلرژی اصلاً وجود ندارد. در تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۱ انجام شده است، از خانه‌هایی که دارای توله‌سگ بودند، نمونه‌هایی از گردوخاک‌ها را جمع‌آوری کردند که گزارش ‌شده بود که ضد آلرژی هستند. جالب است بدانید که میزان آلرژن سگ‌ها در خانه‌هایی که سگ‌های ضد آلرژی داشتند، هیچ فرقی با خانه‌هایی که دارای انواع دیگری از توله‌سگ‌ها بودند هم نداشتند.

 

منبع: چطورپدیا

راه‌های تقویت اعتمادبه‌نفس

اعتمادبه‌نفس بخش مهمی از شخصیت یک انسان محسوب می‌شود. فرد با اعتمادبه‌نفس خودش را دوست دارد و حاضر است برای رسیدن به اهداف شخصی و حرف‌های خود ریسک کند و به طورکلی، نسبت به آینده دید مثبتی دارد. شخصی که اعتمادبه‌نفس نداشته باشد، دید منفی نسبت به خود و آینده دارد و خود را در رسیدن به اهدافش ناتوان و ضعیف می‌بیند. خبر خوب این است که هر شخصی می‌تواند قدرت اعتمادبه‌نفس خود را تقویت کند و بالاتر ببرد. ایجاد اعتمادبه‌نفس این امکان را برای شما فراهم می‌کند که نگرش مثبتی نسبت به خود و تعاملات اجتماعی خود داشته باشید و در عین حال یاد می‌گیرید که چگونه افکار منفی و بیهوده را از خود دور کنید و بیشتر مراقب خودتان و اهدافتان باشید. شما باید یاد بگیرید که چگونه برای خودتان اهدافی تعیین کنید و برای رسیدن به آن‌ها خود را به خطر بیندازید چون مشکلات و چالش‌هایی که در این مسیر با آن‌ها مواجه می‌شوید به بالا رفتن اعتمادبه‌نفس شما کمک می‌کند.

بخش ۱: ایجاد یک نگرش ذهنی خوب

۱- افکار منفی خود را شناسایی کنید. افکار منفی شما ممکن است شبیه به این باشد: «من نمی‌توانم این کار را انجام دهم»، «من مطمئناً شکست می‌خورم»، «هیچ‌کس نمی‌خواهد آنچه من می‌گویم را بشنود». این صدای درونی شما کاملاً بیهوده است و فقط مانع دستیابی شما به عزت‌نفس و بالا رفتن اعتمادبه‌نفستان می‌شود.

۲- افکار منفی را به افکار مثبت تبدیل کنید. همان‌طوری که به افکار منفی توجه می‌کنید، سعی کنید آن‌ها را به افکار مثبتتبدیل کنید. این افکار ممکن است شبیه به این باشد: «من قصد دارم آن را امتحان کنید»، «من اگر در این مورد تلاش کنم، حتماً موفق می‌شوم» و یا «مردم به من گوش می‌دهند». روز خود را با این افکار شروع کنید.

۳- بیشتر از افکار منفی، بر روی افکار مثبت تمرکز کنید. به طور کلی باید افکار مثبت نسبت به افکار منفی، فضای بیشتری از مغز شما را به خود اختصاص دهند. هر چه بیشتر به افکار منفی خود، جواب مثبت بدهید، به طور طبیعی افکار منفی به افکار مثبت تبدیل می‌شوند.

۴- با افرادی که دارای افکار مثبت و با انگیزه هستند، ارتباط برقرار کنید تا پشتیبان شما باشند. با افرادی که به شما نزدیک هستند مانند خانواده و دوستان خود ارتباط برقرار کنید تا جنبه فکری خود را بالا ببرید و از افراد یا چیزهایی که حس بدی به شما می‌دهند، دوری کنید.

• شخصی که او را دوست خود خطاب می‌کنید، اگر در صحبت با شما از جملات منفی استفاده کند و بیشتر حرف‌های او جنبه‌ی انتقاد از شما را داشته باشد به شما حس بدی می‌دهد.
• حتی اعضای خانواده هم اگر شما را در انجام بعضی کارها مجبور کنند و بیشتر از کلمه «باید» استفاده کنند، باعث پایین آمدن و از بین رفتن اعتمادبه‌نفس شما می‌شوند.
• ممکن است در حالی که شما نگرش مثبتی نسبت به آینده دارید و در حال تلاش برای رسیدن به اهدافتان هستید، اشخاصی جهت منع کردن شما از این کارها ظاهر شوند و بهتر است تا زمانی که می‌خواهید اعتمادبه‌نفس خود را با محقق کردن اهدافتان بالا ببرید تا حد امکان رابطه‌ی خود را با این اشخاص محدود کنید.
• کمی وقت برای خود بگذارید تا در مورد افرادی که باعث خوشحالی شما می‌شوند، فکر کنید و برای صرف وقت بیشتر با افرادی که حامی و مایه‌ی سربلندی شما هستند، برنامه‌ریزی نمایید.

۵- خاطرات و یادگاری‌های منفی خود را از بین ببرید. زمان خود را برای مرور اتفاقاتی که حس بدی به شما می‌دهند، اختصاص ندهید. این کار ممکن است شامل خاطرات گذشته، لباس‌های دوران کودکی و مکان‌هایی باشد که برای رسیدن به اهداف خود و بالا بردن اعتماد خود به آن‌ها نیاز ندارید،. اگر نمی‌توانید به هیچ وجه از دست این‌گونه افکار منفی خلاص شوید، می‌توانید با استفاده از راهکارهایی اثرات آن‌ها بر روی زندگی خود را کم کنید. این امر در ایجاد اعتمادبه‌نفس به شما کمک خواهد کرد.

• زمانی را به خود اختصاص دهید و بنشینید و در مورد موارد بدی که باعث از بین بردن روحیه‌ی شما می‌شوند، فکر کنید. این موارد می‌تواند شامل برخی از دوستان، شغلی که اصلاً دوست ندارید یا وضعیت زندگی غیرقابل تحمل شما باشد.

۶- استعدادهای خود را شناسایی کنید. هر کسی در یک زمینه‌ای مهارت دارد و خوب است؛ بنابراین زمینه‌ای که در آن برتری دارید را کشف کرده و سپس، روی استعدادهای خود تمرکز نمایید. استعدادهای خود مانند هنر، موسیقی، نویسندگی و رقص را با غرور بیان کنید. چیزهایی که از آن‌ها لذت می‌برید را پیدا نموده و به سمت علایق و استعدادهای خود بروید.

• اضافه کردن استعدادها و سرگرمی‌های جدید به زندگی نه تنها اعتمادبه‌نفس شما را بیشتر می‌کند، بلکه شانستان را برای دیدار با اشخاص سازگار با شما بیشتر می‌کند.
• زمانی که به دنبال علایق خود می‌روید نه تنها اثر رو به رشدی روی شما می‌گذارد، بلکه احساس منحصربه‌فرد بودن و پیشرفت خواهید داشت که این نیز باعث بالا رفتن اعتمادبه‌نفس شما می‌شود.

۷- به خودتان افتخار کنید. شما نه تنها باید به استعدادها و مهارت‌های خود افتخار کنید، بلکه باید به چیزهایی که شخصیت شما را والا و ارجمند می‌کنند نیز فکر نموده که این می‌تواند طرز فکر، شادی یا مهارت و توانایی‌های شما در مقابله با استرس باشد. ممکن است شما فکر کنید هیچ ویژگی و خصوصیت قابل تحسینی ندارید، در حالی که چنین نیست و اگر شما به عمق وجودتان بروید به این نتیجه خواهید رسید که ویژگی‌های قابل تحسین زیادی دارید و بهتر است آن‌ها را ثبت کرده تا بیشتر روی آن‌ها تمرکز کنید.

۸- تعریف و تمجیدهای دیگران را از صمیم قلب بپذیرید. افرادی که اعتمادبه‌نفس کمی دارند، هنگامی که شخصی از آن‌ها تعریف می‌کند، بسیار تعجب کرده و فکر می‌کنند که دروغ می‌گوید یا اشتباه فکر می‌کند. اگر خودتان را نادیده بگیرید، در جواب به آن شخص می‌گویید که «بله درست است» یا از او می‌خواهید که تعریف کردن را تمام کند. در حالی که شما باید در مقابل تعریف و تمجیدهای آن شخص تعارف کنید.

• آن تعریف را از صمیم قلب قبول کنید و پاسخ مثبتی به طرف بدهید. تشکر کردن و لبخند زدن می‌تواند راه‌حل خوبی باشد. اجازه بدهید شخصی که از شما تعریف می‌کند، متوجه قدردانی شما شود و به نقطه‌ای برسید که واقعاً تعریف‌هایی که از شما می‌شود را از صمیم قلب قبول کنید و از آن‌ها لذت ببرید.
• شما می‌توانید این تعریف‌هایی که از شما می‌شود را به لیست ویژگی‌های مثبت خود اضافه کرده و از آن‌ها برای بالا بردن اعتمادبه‌نفس خود استفاده کنید.

۹- به آینه نگاه کنید و لبخند بزنید. مطالعات مربوطه با نام «نظریه بازخورد چهره» نشان می‌دهد که حالت‌هایی که روی صورت شما قرار دارند، مغزتان را برای ثبت یا تشدید احساسات خاص تشویق می‌کنند؛ بنابراین اگر هر روز به آینه نگاه کنید و لبخند بزنید، شادتر می‌شوید و اعتمادبه‌نفس شما برای مدت طولانی‌تری بالا می‌رود. همچنین این کار به شما کمک می‌کند که ظاهر شادتری داشته باشید و آنچه هستید را قبول کنید.

• به نظر می‌رسد وقتی که به دیگران لبخند می‌زنید، آن‌ها نیز به شما خوب جواب می‌دهند؛ بنابراین، علاوه بر اینکه خودتان احساس شادی می‌کنید، ممکن است به دلیل بازخوردی که از دیگران نیز دریافت می‌کنید، اعتمادبه‌نفس بیشتری به دست آورید.

بخش ۲: برخورد با احساسات

۱- با ترس‌های خود کنار بیایید. ممکن است چنین فکر کنید افرادی که اعتمادبه‌نفس بالایی دارند، هیچ ترسی در زندگی‌شان ندارند. این طرز فکر کاملاً اشتباه است. ترس نشان می‌دهد که شما در حال پیشرفت هستید. ممکن است در هنگام کنفرانس در مقابل گروهی از افراد یا صحبت با رئیس خودتان در مورد افزایش حقوق خود، ترس‌هایی داشته باشید.

• اگر شما توانایی این را دارید که با ترس‌هایتان مقابله کنید، اعتمادبه‌نفس شما بالا است و می‌توانید به سرعت پله‌های ترقی و رشد را طی کنید.
• یک کودک را تصور کنید که راه رفتن را یاد می‌گیرد. احتمال‌های زیادی در انتظار آن کودک است؛ اما او در اولین گام‌ها ترس افتادن و سقوط کردن دارد. هنگامی که با ترس خود کنار می‌آید، شروع به راه رفتن می‌کند و در همین حال است که یک لبخند زیبا بر روی صورتش ظاهر می‌شود. بله، این شما هستید که از ترس‌های خود عبور کرده‌اید.

۲- صبور باشید. گاهی لازم است برای حرکت به جلو، کمی عقب‌نشینی کنید. به یاد داشته باشید که این اعتمادبه‌نفس یک‌شبه به وجود نمی‌آید. شما ممکن است در زندگی چیزهای جدیدی را امتحان کنید که باعث رسیدن به هدفتان نشود، بهتر است از آن‌ها درس بگیرید. اولین مسیرها و گام‌ها در رسیدن به هدف، برای یادگیری بیشتر و شناختن خودتان هستند. اعتمادبه‌نفس باید به مرور زمان تقویت پیدا کند و بیشتر شود.

به عنوان مثال ممکن است از رئیس خود درخواست کنید که پست شما را ارتقاء دهد و او جواب «نه» به شما بدهد. چه چیزی می‌توانید از این یاد بگیرید؟ در مورد چگونگی و شرایط ارتقاء پست با او صحبت کنید و هر کاری که لازم است را انجام دهید.

۳- تعادل خود را حفظ کنید. همانند هر چیز دیگر زندگی، ایجاد اعتمادبه‌نفس نیز نیاز به حفظ تعادل دارد. اعتمادبه‌نفس خیلی کم می‌تواند مانع شما در رسیدن به اهدافتان و حس خوبی که می‌توانید در مورد خودتان داشته باشید، شود. از سوی دیگر واقع­بین بودن شما مهم است. شما نباید زمان و تلاش لازم برای رسیدن به اهدافتان را دست‌کم بگیرید.

۴- خودتان را با دیگران مقایسه نکنید. اگر می‌خواهید اعتمادبه‌نفس خود را بالا ببرید، روی زندگی خودتان و بهبود آن تمرکز کنید نه اینکه زندگی خود را با دوست، آشنا یا افراد مشهور که در تلویزیون می‌بینید، مقایسه کنید. اگر می‌خواهید اعتمادبه‌نفس خود را بالا ببرید باید این را قبول کنید که همیشه افرادی وجود دارند که از شما زیباتر، باهوش‌تر و ثروتمندتر هستند. تمام این موارد بی‌اهمیت هستند و مهم، اهمیت دادن شما به اهداف و رؤیاهایتان است.

• ممکن است اعتمادبه‌نفس کمی داشته باشید چون فکر می‌کنید که همیشه افرادی وجود دارند که از شما بهتر هستند. با این حال، مهم این است که در پایان روز از کارهایی که انجام داده‌اید، راضی باشید. اگر شما هیچ‌گونه اطلاعاتی در این زمینه ندارید، بهتر است قبل از شروع حرکت روبه‌جلوی خود، در مورد افرادی که در مورد زمینه‌ی مورد نظر شما پیشرفت‌هایی داشته‌اند، جستجو کنید.
• علاوه بر این، مطالعات نشان داده است که گذراندن وقت در رسانه‌های اجتماعی اغلب مردم را به مقایسه کردن خود با دیگران تشویق می‌کند. از آنجایی که مردم به جای حقایق زندگی دیگران، موفقیت‌های خودشان را به اشتراک می‌گذارند، ممکن است فکر کنید که زندگی آن‌ها بسیار شگفت‌انگیزتر از شما است که این طرز فکر کاملاً اشتباه بوده و هر کسی در زندگی خود پیشرفت‌هایی دارد.

۵- ضعف‌های خود را بشناسید. چه چیزی دغدغه‌ی ذهنی شماست؟ چه چیزی باعث ناراحتی یا شرمندگی شما می‌شود؟ این می‌تواند هر چیزی مانند آکنه، پشیمانی، دوستان مدرسه، یک زخم قدیمی یا تجربه منفی باشد. هر چیزی که باعث احساس شرمندگی و خجالت‌زدگی شما می‌شود را شناسایی کنید و نام آن را بنویسید. سپس، با پاره کردن یا سوزاندن آن تکه کاغذها حس مثبتی را در خود ایجاد کنید و با قدرت به راه خود ادامه دهید.

• این کار شخصیت شما را پایین نمی‌آورد، بلکه شما را با مشکلاتی که دارید روبرو می‌سازد و از آن‌ها آگاه می‌کند و سپس، می‌توانید به‌راحتی آن‌ها را کنار بگذارید.

۶- از اشتباهات خود درس بگیرید. به یاد داشته باشید که هیچ شخصی کامل نیست. حتی افراد با اعتمادبه‌نفس نیز بی‌عیب نیستند. در مواقعی ممکن است احساس کنیم که چیزی کم است. این یک واقعیت است. زندگی پر از پستی و بلندی است و این احساس ضعف‌هایی که به مرور زمان با آن‌ها مواجه می‌شویم، بالاخره برطرف می‌شوند و کاملاً بستگی به شخصیت، مکان و خلق‌وخوی ما دارد؛ به عبارت دیگر، آن‌ها در زندگی ما به طور ثابت نمی‌مانند. اگر مرتکب اشتباهی شدید، بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که آن را تشخیص دهید، عذرخواهی کنید و برنامه‌ای برای جلوگیری از انجام آن در آینده ایجاد کنید.

• اجازه ندهید که یک اشتباه باعث شود فکر کنید که نمی‌توانید به هدف و رؤیای خود دست پیدا کنید. به طور مثال، از دست دادن یک عشق زیبا، به معنی این نیست که دیگر در زندگی خود عاشق نخواهید شد.

۷- از کمال‌گرایی دوری کنید. کمال‌گرایی شما مانع رسیدن به اهدافتان می‌شود و به نوعی شما را فلج می‌کند. اگر شما فکر کنید که همه چیز باید کامل باشد، هرگز در زندگی، از شرایط زندگی خود و آنچه دارید راضی نخواهید بود. به جای این کمال‌گرایی، یاد بگیرید که چگونه کار خود را به خوبی انجام دهید تا به مرور زمان همه چیز را تکمیل کنید. اگر شما ذهنیت کمال‌گرایی داشته باشید، فقط می‌توانید به یک نسخه‌ی بالاتر از اعتمادبه‌نفس دست پیدا کنید.

۸- قدردانی را تمرین کنید. اغلب، احساس ضعف و عدم اعتمادبه‌نفس ریشه در این دارد که شما احساس می‌کنید به اندازه کافی به چیزی مانند رابطه‌ی عاطفی، پول یا موفقیت دست پیدا نکرده‌اید. اگر قدر هر چیزی که در زندگی دارید را بدانید، با احساس ضعف و نارضایتی خود مبارزه خواهید کرد. اگر صلح درونی داشته باشید و احساسات نارضایتی خود را کنترل کنید، قدردانی از داشته‌هایتان نیز به همراه آن می‌آید. زمانی را به این موضوع اختصاص دهید و در گوشه‌ای بنشینید و در مورد همه چیز مانند دوستان، سلامتی و … خود فکر کنید.

• فهرستی از هر آنچه موجب خوشحالی شما می‌شوند و قدردان آن‌ها هستید، تهیه کنید. آن را بخوانید و هر هفته‌یک مورد جدید به آن اضافه کنید، این کار باعث می‌شود چارچوب ذهنی قوی و مثبتی داشته باشید.

بخش ۳: تمرین مراقبت از خود

۱- مراقب خودتان باشید. برای انجام یک کار، باید ابتدا گام‌های کوچکی بردارید. این می‌تواند شامل مراقبت‌های شخصی از خود مانند حمام کردن به طور مرتب، مسواک زدن و شستن دندان‌ها، خوردن مقدار مناسب غذا، خوردن غذای خوشمزه و سالم و … باشد. منظور کلی این است که برای خودتان نیز وقت بگذارید، حتی اگر سرتان بسیار شلوغ است و مجبورید برای دیگران وقت زیادی بگذارید.

• شاید این مورد زیاد به چشم نیاید ولی وقتی از خودتان مراقبت نموده و نیازهای اولیه‌ی زندگی خودتان را برطرف می‌کنید، به خودتان می‌گویید که من سزاوار این هستم که برای خودم وقت بگذارم، به خودم توجه کنم و مراقب خودم باشم.

۲- به ظاهر خود توجه کنید. قرار نیست که شما یک قیافه‌ی عالی و جذاب داشته باشید تا بتوانید اعتمادبه‌نفس خودتان را بالا ببرید. اگر می‌خواهید نسبت به هر آنچه هستید و انجام خواهید داد، احساس بهتری داشته باشید، باید زمانی را برای کارهایی مانند دوش گرفتن روزانه، مسواک زدن دندان‌ها، پوشیدن لباس‌های مناسب اندام خود و … اختصاص دهید و از خود مراقب کنید و مطمئن شوید که به ظاهر خود توجه کرده‌اید و برای آن وقت گذاشته‌اید. انجام این کارها به این معنا نیست که ظاهر سطحی باعث بالا رفتن اعتمادبه‌نفس شما می‌شود بلکه مراقبت از خودتان باعث می‌شود که احساس کنید، لایق بهترین‌ها هستید و این ارزش را دارید که مراقب خودتان باشید.

۳- به طور منظم ورزش کنید. بخش مراقبت از خود شامل ورزش کردن نیز است. ورزش ممکن است، برای شما یک پیاده‌روی ساده و برای شخص دیگری دوچرخه‌سواری باشد. از هر جایی که هستید، شروع کنید. ورزش کردن نباید برای شما سخت باشد.

• مطالعات نشان می‌دهد که ورزش کردن برای داشتن یک نگرش مثبت ضروری است و داشتن نگرش مثبت، خود نیز باعث بالا رفتن اعتمادبه‌نفس می‌شود.

۴- خوب بخوابید. ۹-۷ ساعت خوابیدن باعث می‌شود که دید و نگرش بهتری نسبت به همه چیز داشته باشید و این باعث ایجاد نگرش مثبت و بالا رفتن انرژی شما می‌شود. به‌اندازه‌ی کافی خوابیدن باعث کنترل احساسات و استرس شما می‌شود.

بخش ۴: تعیین اهداف و ریسک‌پذیری

۱- اهداف کوچک و قابل دستیابی برای خود تعیین کنید. اغلب مردم اهداف غیر واقعی یا غیر قابل دستیابی را برای خود تعیین می‌کنند که یا با مشکل روبرو می‌شوند یا هرگز شروع نمی‌شوند. این مورد واقعاً به اعتمادبه‌نفس شما ضربه می‌زند.

• به تدریج اهداف کوچک خود را تنظیم کنید تا اهداف بزرگ‌تر قابل دستیابی باشند.
• تصور کنید که می‌خواهید در یک مسابقه‌ی دو شرکت کنید، ولی نگران این هستید که به هدف نرسید. از خانه بیرون بیاید و در روز اول ۲۶ مایل بدوید و تمرین کنید. اگر شما در حالت کلی اصلاً دونده نیستید، ۱ مایل دویدن را هدف قرار دهید. اگر شما می‌توانید ۵ مایل را به‌راحتی طی کنید، حتماً می‌توانید ۶ مایل را نیز شروع کنید.
• به عنوان مثال، اگر یک میز کثیفی دارید و فکرتان به شدت درگیر تمیز کردن کل میز است، می‌توانید با برداشتن کتاب‌ها و قرار دادن آن‌ها در قفسه شروع کنید. حتی روی هم قرار دادن برگه‌ها و مقالاتی که روی میز پخش هستند نیز حرکتی برای تمیز کردن میز محسوب می‌شود.

۲- از تجربه کردن چیزهای متفاوت و ناشناخته نترسید. افرادی که اعتمادبه‌نفس پایینی دارند، دائماً نگران این هستند که اگر اتفاق غیرقابل پیش‌بینی رخ بدهد، هرگز موفق نخواهند شد. در همین حال است که باید بر این ترس خود غلبه کنید و چیزی که کاملاً جدید، ناشناخته و متفاوت است را امتحان کنید. انجام کارهایی مانند سفر به خارج از کشور با دوست خود، یا ملاقات پسرعمویی که در خارج از کشور زندگی می‌کند، باعث می‌شود که شما بتوانید احساسات خود را کنترل کنید. اگر متوجه شوید که می‌توانید حتی در شرایطی که پیش‌بینی نکردید موفق شوید، اعتمادبه‌نفس شما خیلی بالاتر می‌رود.

• وقت بیشتری را با افراد پرهیجان و ماجراجو بگذرانید. بعد از یک مدت به این نتیجه خواهید رسید که دوست دارید اتفاقات غیرمنتظره برای شما پیش بیاید و کارهای متفاوتی انجام دهید که این‌ها باعث می‌شوند، احساس خوبی داشته باشید.

۳- به نقاط ضعف خود که نیاز به تقویت و بهبود دارند، توجه کنید. البته ممکن است برخی موارد مانند قد، مدل مو و … خود را دوست نداشته باشید و نتوانید به‌راحتی آن را تغییر دهید؛ اما در عین حال، برخی موارد وجود دارند که شما آن‌ها را به عنوان ضعف خود می‌بینید و می‌توانید آن‌ها را با کمی تعهد و تلاش بیشتر برطرف کنید.

• اگر می‌خواهید اجتماعی شوید یا در مدرسه و درس‌هایتان بهتر شوید، برنامه‌ای برای موفقیت خود ایجاد کرده و عمل به آن را شروع کنید. ممکن است شما اجتماعی‌ترین فرد مدرسه یا دانشگاه نشوید، اما می‌توانید راه‌های زیادی را برای بالا بردن اعتمادبه‌نفس خود امتحان کنید. فقط کافی است برنامه‌ای برای ایجاد تغییرات بهتر در خود درست کنید.
• بیش از حد سختگیر نباشید. سعی نکنید همه چیز را به طور کامل تغییر دهید. کافی است، با یک یا دو جنبه‌ی منفی خود که قصد ترک آن‌ها را دارید، شروع کنید.
• داشتن یک دفترچه یادداشت که در آن نمودار رسیدن به اهداف خود را ثبت می‌کنید، می‌تواند تفاوت بزرگی در شما ایجاد کند. این کار به شما کمک می‌کند که در مورد چگونگی کارکرد برنامه خود فکر کنید و می‌توانید به قدم‌هایی که برداشته‌اید، افتخار کنید.

۴- به دیگران کمک کنید. زمانی که شما خودتان حس می‌کنید که شخص مهربانی هستید و در زندگی دیگران تغییرات مثبتی ایجاد می‌کنید حتی سرو یک قهوه‌ی صبحانه برای یک شخص، می‌دانید که یک نیروی مثبتی در دنیا محسوب می‌شوید و این افکار باعث بالا رفتن اعتمادبه‌نفس شما می‌شوند. در کارهای تکراری هفته‌ی خود، راهی را برای کمک کردن به دیگران داشته باشید. مثلاً در کتابخانه‌ی محلی خود به عنوان داوطلب فعالیت کنید یا به خواهر خود خواندن و نوشتن یاد بدهید. کمک کردن شما نه تنها برای دیگران مفید است، بلکه به شما نیز کمک می‌کند تا اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشید چون قدرتی دارید که می‌توانید به دیگران نیز آن را ارائه دهید.

• شما مجبور نیستید که فقط به دیگران کمک کنید تا از مزایای این کمک کردن بهره‌مند شوید. گاهی اوقات ممکن است شخصی که به شما نزدیک است، مانند مادر یا دوست‌تان بیشتر از دیگران به کمک شما نیاز داشته باشد.

 

منبع: چطورپدیا

۸ نکته برای خوشحال کردن سگ‌ها

سگ‌ها حیوانات وفاداری هستند؛ آن‌ها بدون هیچ توقعی صاحب خود را دوست دارند و بدون اینکه ذره‌ای خودخواه باشند به صاحبشان توجه زیادی می‌کنند. سگی که خوشحال وسط خانه می‌دود، صورت صاحبش را می‌لیسد، عشق و علاقه خودش را ابراز می‌کند و از همه مهم‌تر اینکه لبخندی را بر لبان صاحبش می‌آورد را قطعاً همه‌ی انسان‌ها دوست دارند. در ادامه به ۸ روش برای خوشحال کردن سگ‌ها اشاره می‌کنیم تا با این کار شما هم خوشحال‌تر از قبل شوید.

۱- گاهی برای سگتان اسباب‌بازی جدیدی بخرید

سگ‌ها هم درست مثل بچه‌ها عاشق اسباب‌بازی‌های جدید هستند. معمولاً به ندرت پیش می‌آید که سگ‌ها از بازی با اسباب‌بازی قدیمی خود خسته بشوند. اگر اسباب‌بازی کافی برای سگتان نخریده‌اید، سعی کنید مقداری اسباب‌بازی برای او تهیه کنید. اگر برای سگتان به مقدار کافی اسباب‌بازی خریده‌اید، سعی کنید هر از گاهی اسباب‌بازی جدیدی را هم به وسایلش اضافه کنید تا از بازی با اسباب‌بازی‌هایش احساس خستگی نکند و خوشحال باشد.

۲- با سگتان پیاده‌روی کنید

چه کسی پیاده‌روی را دوست ندارد؟ تصور کنید که در یک هوای عالی به پیاده‌روی می‌روید؛ حتماً احساس خوبی به شما دست می‌دهد. مگر نه؟ پس چرا سعی نمی‌کنید که از این به بعد با سگتان پیاده‌روی کنید؟ سگ‌ها هم درست مثل ما انسان‌ها دوست ندارند که کل روز را در خانه سپری کنند. برای سگتان وقت بگذارید، اجازه بدهید که او افراد جدیدی را ببیند و در محیط بیرون تجربه‌های جدیدی را کسب کند.

۳- به سگتان آموزش بدهید

سگ‌ها خیلی آموزش‌پذیر هستند. حتی اگر سگ شما پیر است و یا حرف‌های شما را گوش نمی‌دهد، شما می‌توانید با کمک تکنیک­های خاصی او را به خوبی تربیت کنید. سگ‌ها بسیار باهوش هستند و تکنیک­ها و حقه‌های جدیدی شما را به‌راحتی می‌فهمند. تربیت سگ‌ها یکی از بهترین راه‌ها برای گذراندن وقت با آن‌هاست که باعث می‌شود بین شما ارتباط خوبی به وجود بیاید. اگر هیچ ایده‌ای در مورد اینکه از چه زمانی تربیت سگتان را شروع کنید، به ذهنتان نمی‌رسد می‌توانید از فرد با تجربه‌ای در زمینه تربیت حیوانات خانگی کمک بگیرید.

۴- سگتان را به حمام ببرید

همه‌ی سگ‌ها از حمام کردن خوششان نمی‌آید ولی حمام بردن سگ‌ها به طور منظم می‌تواند باعث احساس شادی در آن‌ها بشود و مواد حساسیت‌زا را هم در روی پوست آن‌ها از بین ببرد. با توجه به نحوه تربیت سگتان، می‌توانید دو الی سه بار در ماه او را به حمام ببرید تا از آب‌بازی لذت ببرد. از همه مهم‌تر شما هستید که از بازی با یک سگ تمیز و سالم می‌توانید لذت ببرید.

۵- اجازه بدهید تا سگتان اجتماعی شود

سگ‌ها ذاتاً حیوانات اجتماعی هستند. ملاقات با آدم‌های جدیدی و سگ‌های آن‌ها به سگتان کمک می‌کند تا روحیه‌اش به طور خودکار بالا برود و خوشحال شود. اگر از سگتان فقط در خانه نگه‌داری می‌کنید و او را به بیرون و گردش نمی‌برید، در واقع به شخصیت سگتان آسیب زیادی وارد می‌کنید. اگر سگ شما با دیدن افراد جدید سریع جلب توجه می‌کند و به طرف آن‌ها می­دود، هیچ وقت یک دفعه افراد جدید را با او رودررو نکنید. سعی کنید افراد و سگ‌های جدید را آهسته به او معرفی کنید تا در برخورد با آن‌ها آرام باشد و ارتباط خوبی را بتواند با آن‌ها برقرار کند. حتماً به شخصیت سگتان توجه داشته باشید تا او هم در کنار شما احساس شادی کند.

۶- به سگتان غذاهای مغذی بدهید

رژیم غذایی سالم باعث حفظ سلامت سگ می‌شود. هنگام غذا دادن به سگتان، به سن و سطح انرژی او توجه کنید و وزن مناسب سگ را هم همیشه در نظر بگیرید. شما می‌توانید غذاهای مفیدی که دام‌پزشک‌ها برای مصرف سگ‌ها توصیه می‌کنند را به او بدهید؛ این غذاهای مفید شامل بلغور آرد جو دوسر، لوبیای سبز، کره بادام و کدوتنبل است که عادات غذایی سگتان را کاملاً تغییر می‌دهد.

۷- سگتان را به طور منظم نزد دامپزشک ببرید

اینکه چه مقدار با مسائل مربوط به سگتان آشنایی دارید، زیاد اهمیتی ندارد زیرا دامپزشک سگتان را خیلی بهتر از شما می‌شناسد. اطلاعاتی مثل غذای سگتان، وزن او و واکسن‌هایی که نیاز دارد را دامپزشک به خوبی می‌داند. دام‌پزشک جواب تمام سؤالات مربوط به حیوانات را می‌داند و می‌توانید به‌راحتی به او اعتماد کنید. زمان ایده­آل برای چکاب سگتان نزد دام‌پزشک حدوداً هر ۶ ماه در میان است.

۸- با آرامش با سگتان رفتار کنید

سگ‌ها هم مثل بچه‌ها از کارهای شما تقلید می‌کنند. سگ‌ها خیلی باهوش هستند. سعی کنید خونسردی خودتان را در بیشتر اوقات حفظ کنید و با اضطراب با سگتان رفتار نکنید. سگ‌های عصبی بیشتر از بقیه سگ‌ها، پرخاشگر می‌شوند. پس همیشه با آرامش برخورد کنید و با سگتان همان رفتاری را داشته باشید که شما از او انتظار دارید.

 

منبع: چطورپدیا